Menu witryny
Start
O nas
Regulamin
Poradnictwo
Ankieta
Warsztaty
Ogłoszenia
Artykuły
Galeria
Linki
Archiwum
Kontakt
Szukaj
Logowanie

Kalendarium
1 sierpnia 2010 r. :
* Któż potrafi się oprzeć pokusie, by się urodzić? * [Stanisław Jerzy Lec "Myśli nieuczesane].
Gościmy
Odwiedza nas 25 gości

 

Start arrow Artykuły arrow Ramana Maharshi arrow ŚRI RAMANA GITA
ŚRI RAMANA GITA | Drukuj |  Email
Redaktor: Logonia   

ŚRI RAMANA GITA
Pieśń Śri Ramany

Śri Ramana Maharshi
przekazuje Wiedzę, odpowiadając na zadane Jemu pytania


istota pouczenia danego przez Bhagawana
spisana i ułożona przez Śri Vasishthę Ganapati Muni


przekład i opracowanie w języku polskim
na podstawie wydania rosyjskiego, opracowanego przez O. M. Mogilever
we współpracy z „Ekopolis & Culture” St. Petersburg, Russia 1996

Leon Zawadzki
Ramanadom Beskid Polska
2007



Image
Manuskrypt Ganapati Muni




ROZDZIAŁ I
O ważnym znaczeniu Upasany,
czyli
O tym jak ważna jest praktyka przeżywania Atmana


1.  Składając moje hołdy Maharshi Ramanie, Kartikai w człowieczej postaci, przedkładam jego nauczanie w tym przejrzystym dziele.

2 – 3.  W chłodnym sezonie, 29 grudnia 1913 roku po narodzeniu Syna Bożego, gdy wszyscy uczniowie siedzieli wokół ze skupionym umysłem, poprosiłem go, Bhagavana Maharshi, by udzielił odpowiedzi na następujące pytania.

Pierwsze pytanie:

4.  Czy rozróżnienie pomiędzy „Realnym” i „nierealnym” jest samo w sobie wystarczające dla Wyzwolenia? Czy też istnieją jakieś inne sadhany, by osiągnąć ten cel?

Drugie pytanie:
5.  Czy dla spragnionych Wiedzy wyłącznie studiowanie Pism jest samo w sobie wystarczającym dla Wyzwolenia? Czy też, konieczną jest praktyka duchowa zgodna ze wskazaniami Nauczyciela?

Trzecie pytanie:
6.  Jak człowiek „niewzruszonej wiedzy” (sthitapradżnia) rozpozna, że jest takim właśnie? Czy dzięki wiedzy o pełni swojego Oświecenia? Czy zaprzestaniem uświadamiania obiektów?

Czwarte pytanie:
7.  Według jakich cech oświeceni są w stanie rozpoznać Wiedzącego (dżniani)?

Piąte pytanie:

8.  Czy pogrążenie umysłu w Atmanie (samadhi) prowadzi tylko do Wiedzy (dżniana), czy też jest to spełnienie pragnień?

Szóste pytanie:
9.  Jeśli człowiek praktykujący jogę by zaspokoić pragnienie, staje się sthitapradżnia, czy to pragnienie spełni się czy też nie?

10.  Usłyszawszy moje pytania, mój Guru, naczynie Łaski, Bhagavan Śri Ramana Maharshi, który rozprasza wątpliwości, odpowiedział następująco:

Odpowiedź na pierwsze pytanie:

11.  Tylko przebywanie w Atmanie uwalnia człowieka od wszelkich zależności. Jednakoż, rozróżnienie pomiędzy „Realnym” i „nierealnym” prowadzi do beznamiętności (vairagya).

12.  Prawdziwy dżniani jest niepojęty i zawsze przebywa w Atmanie. Nie uważa on, aby Wszechświat był „nierealny” i nie postrzega go jako oddzielnego od siebie.

Odpowiedź na drugie pytanie:
13.  Zwyczajne studiowanie Pism nie doprowadzi poszukującego Prawdy do ostatecznego celu. Bez upasany tego celu nie można nigdy osiągnąć. To nie ulega wątpliwości.

14.  Przeżywanie „naturalnego stanu” podczas praktyki duchowej nazywa się upasana. Gdy ten stan jest ugruntowany i trwały - to nazywa się „Wiedza” (dżniana).

15.  Przebywanie w swojej własnej naturze, jak w płomieniu Wiedzy, po odrzucaniu obiektów zmysłowych zwany jest naturalnym stanem (sahadża sthiti).
 
Odpowiedź na trzecie pytanie:

16.  W ugruntowanym naturalnym stanie, za pośrednictwem najwyższej Ciszy wolnej od wszystkich skłonności umysłu (wasan), dżniani poznaje siebie jako takiego bez jakichkolwiek wątpliwości.

Odpowiedź na czwarte pytanie:

17.  Jednaki stosunek człowieka do wszystkich istot pozwala uznać, że osiągnął on dżnianę.

Odpowiedź na piąte pytanie:

18.  Kiedy praktyka samadhi rozpoczęta została w celu zaspokojenia pragnienia, to pragnienie również przyniesie stosowny owoc.

Odpowiedź na szóste pytanie:

19.  Jeśli praktykując jogę z powodu pragnienia, człowiek staje się sthitapradżnia, to triumfowania nie będzie, chociaż pragnienie zaspokojono.


Oto pierwszy rozdział, zwany
O tym jak ważna jest praktyka przeżywania Atmana
w Śri Ramana Gita,
nauce o Brahmanie i Pismach jogi,
spisanej przez ucznia Ramany, Vashisthę Ganapatiego


Image
Ramana Maharshi & Ganapati Muni


ROZDZIAŁ II
Trzy Drogi


1.  W porze deszczowej 1915 roku Bhagavan Ramana Rishi wyraził istotny sens swoich pouczeń w następujących strofach:

2.  W głębinie pieczary Serca
     Brahman samotnie lśni w formie Atmana,
     bezpośrednio przeżywanej jako <JA - JA>.
     Wejdź w Serce z pytającym umysłem,
     bądź też głęboko zanurzając się we wnętrze,
     lub za pomocą kontrolowania procesu oddychania
     i przebywaj w Atmanie.

3.  Ktokolwiek zrozumie te strofy, zawierające istotny sens Wedanty, wypowiedziane przez Bhagavana Maharshi, tego nigdy więcej nie ogarną wątpliwości.

4.  W pierwszej części strofy Bhagavan wskazał na miejsce posadowienia Atmana wewnątrz tego widzialnego ciała, składającego się z pięciu elementów.

5.  W niej również zawarty jest przekaz o naturze przeżywania samopoznania, nie różniącej się od Boga, potwierdzenie bezpośredniego doświadczania, w ten sposób oddalając różnorakie opisy Atmana.

6.  W drugiej części strofy uczeń otrzymuje pouczenie o trzech różnych metodach praktyki, które – w istocie rzeczy – są tożsame.

7.  Pierwszą Drogą – poszukiwanie (margana), drugą – pogrążenie w Sercu (madżana), trzecią – regulowanie oddechu (prana-rodha).


Oto drugi rozdział, zwany
Trzy Drogi
w Śri Ramana Gita,
nauce o Brahmanie i Pismach jogi,
spisanej przez ucznia Ramany, Vashisthę Ganapatiego



ROZDZIAŁ III
Najwyższy obowiązek



1.  Ku radości mądrego zapisana jest w tym rozdziale rozmowa pomiędzy Dayvaratą i Ramanaczarią.

Dayvarata:
2.  Na czym polega najwyższy obowiązek człowieczej istoty, schwytanej w krąg narodzin i śmierci? Bhagavanie, proszę, podejmij decyzję i wyjaśnij mi to.

Bhagavan:

3.  Dla tego, kto łaknie Najwyższego, najważniejsze jest odkrycie swojej własnej, prawdziwej natury. Ta natura – ona jest osnową wszystkich działań oraz ich owoców.

Dayvarata:
4.  Pokrótce, jaką praktyką duchową człowiek uświadamia sobie swoją własną naturę? Jaki wysiłek prowadzi do wzniosłego widzenia wewnętrznego?

Bhagavan:

5.  Z cierpliwą uporczywością odsuwając wszystkie myśli od obiektów
zmysłowych, należy utrzymywać zogniskowane skupienie w nieustającym – pozbawionym obiektów – badaniu.

6.  Taką jest – pokrótce – praktyka poznania przez człowieka własnej natury. Tylko taki wysiłek przynosi wzniosłe widzenie wewnętrzne.

Dayvarata:
7.  O najlepszy z Mędrców, czy przestrzeganie zaleconych zasad postępowania (niyama) będzie wspomagać wysiłek duchowy, póki zwycięstwo w jodze nie będzie osiągnięte?

Bhagavan:

8.  Niyama wspomaga wysiłek poważnych poszukiwaczy w jodze. Ta niyama opuszcza sama z siebie tych, którzy osiągnęli Zwycięstwo i nie mają więcej spraw do załatwienia.     

Dayvarata:
9.  Czy powtarzanie świętych zgłosek przynosi ten sam rezultat, co stałe praktykowanie czystego, pozbawionego obiektów Samopoznawania?

Bhagavan:
10.  Poważni poszukujący, którzy nieustannie, z niewzruszonym umysłem powtarzają mantry lub świętą zgłoskę OM, osiągną zwycięstwo.

11.  Powtarzaniem mantr bądź tylko czystego OM, umysł odsuwany jest od obiektów zmysłowych i osiąga jedność z Atmanem.


Oto trzeci rozdział, zwany
Najwyższy obowiązek
w Śri Ramana Gita,
nauce o Brahmanie i Pismach jogi,
spisanej przez ucznia Ramany, Vashisthę Ganapatiego



ROZDZIAŁ IV
Natura Wiedzy - Dżniany



Pierwsze pytanie:

1.  O najlepszy z Mędrców, czym jest Wiedza (dżniana)? Czy jest to myśl (vrtti): „JA-m jest Brahman”, czy też „Brahman to JA”, a może „JA-m jest wszystkim”?

2.  Bądź też dżniana to vrtti: „To wszystko jest Brahman”, a może dżniana różni się od tych czterech vrtti

3.  Bhagavan Ramana Muni, mój Guru, łaskawie wysłuchał tego pytania swego ucznia i odpowiedział tak:

4.  „Wszystkie te vrtti, niewątpliwie, są po prostu koncepcjami umysłu.
Mądrzy mówią, że tylko czyste przebywanie w Atmanie jest dżnianą”.

5.  Słysząc te słowa Guru, rozpraszające wątpliwości, pojawiła się następna wątpliwość, więc zapytałem ponownie.

Drugie pytanie:
6.  O władco Mędrców, czy Brahmana można pojąć myślą (vrtti)? Proszę, rozwiej tę wątpliwość, co pojawiła się w moim umyśle.

7.  Usłyszawszy to pytanie, Rishi, przyjaciel tych, którzy znaleźli w nim schronienie, spojrzał na mnie wzrokiem promienistym i tak powiedział:

8.  „Jeśli vrtti przystępuje do pojmowania Brahmana, który w istocie jest własnym JA człowieka, Atmanem, to przybiera ona formę Atmana i traci swoje oddzielne istnienie”.

9.  Ta krótka, fascynująca rozmowa odbyła się między nami 21 lipca 1917 roku.



Oto czwarty rozdział, zwany
Natura Wiedzy - Dżniany
w Śri Ramana Gita,
nauce o Brahmanie i Pismach jogi,
spisanej przez ucznia Ramany, Vashisthę Ganapatiego




 
Powiązane artykuły

Logonia.org - wszelkie prawa zastrzeżone.