Opracowanie tekstu polskiego
Leon Zawadzki & Maria Pieniążek
na podstawie :

	COLLECTED WORKS OF RAMANA MAHARSHI Madras 1963
	Ramana Maharshi Oeuvres Reunies ~ Ecrits Originaux et Adaptations Editions Traditionnelles ~ Paris 1984
	Sri Ramana Maharishi Wniknięcie w Jaźń Jednota Braci Polskich

* * *
Biblioteka Wiedzy Potrójnej 1996
Logonia Akademia Kultury Duchowej 1998

Poczucie <<Ja>>, naturalne dla wszystkich istot, wyraża się poprzez wrażenia: ''Ja przyszedłem'', ''Ja zrobiłem'' albo ''Ja byłem''. Badając to, odkrywamy, że <<Ja>> jest utożsamiane z ciałem, ponieważ najprostsze ruchy i funkcje przypisywane są ciału. Zatem, czy ciało może być ową świadomością <<Ja>>? Nie istniało ono przed narodzeniem, składa się z pięciu elementów, nie jest przytomne siebie podczas snu, w końcu zaś staje się zwłokami. Nie, ono tym być nie może. Owo poczucie <<Ja>>, które odczuwane jest w ciele podczas jego trwania, nazywane jest ego, ignorancją, iluzją, zanieczyszczeniem bądź też indywidualnym-byciem-sobą. Wszystkie pisma święte mają na celu owo badanie (wnikanie w Jaźń). Głoszą one, że zniweczenie poczucia ego jest Wyzwoleniem. Czyż można pozostać obojętnym wobec tej nauki? Czyż ciało, które jest równie nieczułe jak kawałek drewna, może świecić i przejawiać się jako <<Ja>>? Nie. Dlatego opuść to niewrażliwe ciało, jakby zaprawdę było trupem. Nie mrucz nawet Ja, lecz badaj dociekliwie, czym jest to, co świeci w twoim sercu jako <<Ja>>. Spod nieustannego strumienia różnorakich myśli wyłania się wieczna, bezustanna, milcząca i spontaniczna świadomość <<Ja-Ja>> w głębi serca. Jeśli uchwycić się jej mocno i pozostać wyciszonym, zniweczy ona całkowicie poczucie <<Ja-Ja>> w ciele i zniknie jak spalona ogniem kamfora. Mędrcy i pisma święte głoszą, iż jest to Wyzwolenie.

Zasłona ignorancji nie może nigdy przesłonić Jaźni całkowicie. Nawet ignorant wciąż mówi o sobie Ja. [Zasłona ignorancji] ukrywa Rzeczywistość, ukrywa to, że <<Ja>> [jestem] Jaźnią oraz <<Ja>> [jestem] Czystą Świadomością i [prowadzi do złudzenia] utożsamiając <<Ja>> z ciałem.

Jaźń jest samoświetlna. Nie ma potrzeby wyobrażać sobie Jaźni w jakikolwiek sposób. Myśl, która ją [dla mnie] wyobraża, sama jest przeszkodą, a ponieważ Jaźń jest świetlistością poza ciemnością i światłem, więc nie należy wyobrażać jej sobie za pomocą umysłu. Takowe umysłowe wyobrażenie rodzi więzy i ograniczenia, natomiast lśnienie Jaźni jest naturalnie absolutne.

Wnikanie w Jaźń w ostropotężnej medytacji przeradza się w stan, w którym umysł [zostaje] wchłonięty przez Jaźń, a to prowadzi do Wyzwolenia. Wielcy mędrcy stwierdzają, że poprzez takie ostropotężne wniknięcie w Jaźń możliwe jest osiągnięcie Wyzwolenia. Ponieważ ego ma postać myśl - Ja i jako takie jest korzeniem złudzenia, to jego wygaszenie niweczy ułudę, tak samo jak drzewo zostaje obalone, gdy odetnie się jego korzenie. Ta metoda unicestwiania ego jest doprawdy godną nazwy bhakti (pobożności), dżnany (wiedzy), jogi (zjednoczenia) lub dhyany (medytacji).

W myśleniu Ja jestem ciałem zawarte są trzy ciała utworzone z pięciu powłok. Gdy ten sposób myślenia zostanie wygaszony, wówczas wszystkie pozostałości zanikają równocześnie, gdyż inne ciała od [tego sposobu myślenia] zależą. [W tej praktyce] nie ma potrzeby usuwania każdego [z tych ciał] z osobna, gdyż według pism świętych przeszkodą, która więzi [i ogranicza], jest tylko myśl, zaś najlepsza metoda [Wyzwolenia] polega na podporządkowaniu umysłu i jego myśleniu: Ja [właśnie] <<Jemu>> czyli Jaźni oraz utrzymywaniu [stanu] całkowitego wyciszenia w stałej komunii z <<Nim>>.

Według świętych pism hinduizmu fenomen znany jako umysł pochodzi z subtelnej esencji spożywanego pokarmu. Umysł rozkwita jako afekt, nienawiść, pragnienie i tak dalej; składa się on z mentalności, intelektu, pragnienia i ego. Posiadając tak wielorakie funkcje nosi ogólną nazwę umysłu. Pojawia się on jako obiektywny w postaci przedmiotów, które poznajemy; sam w sobie będący bez czucia, objawia się jako odczuwający [wówczas, gdy] łączy się ze Świadomością, na przykład jako kawałek rozpalonego żelaza wydaje się być ogniem. Umysł zawiera w sobie naturalną moc rozróżniania. Jest on z natury zmienny, złożony oraz może przybierać różnorakie formy, na przykład z laki, złota lub wosku. Umysł jest podstawą Pierwiastków Rzeczywistości czyli Tattw. Jego siedliskiem jest Serce, podobnie jak siedliskiem zmysłu widzenia jest oko, a słyszenia ucho. Umysł obdarza indywidualną Jaźń charakterem. Myśląc o przedmiocie, w połączeniu ze Świadomością, którą odzwierciedla mózg, przyjmuje myślo-kształt. Umysł znajduje się w kontakcie z przedmiotem dzięki pięciu zmysłom, które koordynowane są przez mózg. To umysł przypisuje sobie poznanie i stwierdza Ja to poznaję, cieszy się przedmiotem [poznania] i w ten sposób osiąga zadowolenie.

Myślenie o tym, czy jakaś rzecz nadaje się do spożycia jest myślo-kształtem umysłu. To jest dobre. To nie jest dobre. To jest jadalne, tego zaś nie można zjeść. Takie rozróżniające pojęcia oraz podobne do nich tworzą rozróżniający intelekt. Właśnie dlatego, że umysł tworzy prymarną zasadę [pojawiania się] trzech fenomenów: ego, Boga i świata, jego wygaszenie i rozpuszczenie w Jaźni jest ostatecznym uwolnieniem, znanym jako Kaywalya czyli Brahman.

Zmysły, które służą do poznawania przedmiotów zewnętrznych są [zwane] zewnętrznymi, [natomiast] umysł, jako wewnętrzny, jest [zwany] zmysłem wewnętrznym. Określenia wewnątrz i na zewnątrz mają sens tylko w stosunku do ciała i nie posiadają żadnego znaczenia w Absolucie.

Pisma [święte] przedstawiają kosmos w kształcie lotosu Serca, aby zobrazować, że cały świat obiektywny jest [w gruncie rzeczy] wewnętrzny, a nie zewnętrzny. To Serce jest Jaźnią. Podobnie kulka wosku u złotnika, chociaż ukrywa w sobie drobiny złota, nadal ma wygląd zwykłego kawałka wosku. Tak samo wszystkie indywidualne [byty], gdy [są] pogrążone w ciemności niewiedzy (avidya), w swoim śnieniu mają przytomność jedynie [swojej] niewiedzy. We śnie głębokim ciała fizyczne i subtelne znajdują się za ciemną przesłoną, [a przecież] nieustannie [są] pogrążone w Jaźni. Zatem [mamy potrzebę] przemienić umysł w Jaźń.

W swej [istotnej] naturze umysł jest czysty i przejrzysty, ale w tym czystym stanie nie można go nazwać umysłem. Błędne utożsamianie jakieś rzeczy z inną [rzeczą] jest efektem zanieczyszczonego umysłu. [Dzieje się tak wówczas], gdy czysty, niesplamiony umysł, który jest absolutną Świadomością, zapomina o swojej pierwotnej naturze, [zostaje] opanowany przez cechę bierności (tamasu) i przejawia się [wtedy] jako fizyczny świat. Takoż, gdy [zostaje] opanowany przez cechę aktywności (radżas) i utożsamia się z ciałem, [to] ukazuje się w przejawionym świecie jako Ja oraz błędnie uznaje ego za rzeczywistość. Tak oto, owładnięty przez afekt i nienawiść, wykonuje dobre i złe uczynki, przez co schwytany zostaje w cykl narodzin i śmierci.

W głębokim śnie i w stanach omdlenia nie mamy przytomności ani swojej [własnej] Jaźni, ani obiektywnej [rzeczywistości]. Natomiast doświadczenie: zbudziłem się ze snu, odzyskałem przytomność jest wiedzą wynikająca z naturalnego stanu. Ta szczególna wiedza nazywa się widżniana. Świeci ona nie sama z siebie, ale zawsze dzięki przylgnięciu albo do Jaźni, albo do nie-Jaźni. Kiedy wypływa ona z Jaźni [to] nazywa się prawdziwym poznaniem [i] jest to mentalne bycie przytomnym Jaźni czyli nieustająca [samo]-świadomość. Kiedy [zaś] ta szczególna wiedza łączy się z nie-Jaźnią [to] nazywa się ignorancją. [W takim razie] stan, w jakim [wiedza ta] przebywa w Jaźni i świeci jako Jaźń określa się jako pulsowanie Jaźni. Owo [pulsowanie Jaźni] nie jest czymś oddzielnym od Jaźni; jest znakiem dokonującego się jej urzeczywistnienia. Jednakoż nie jest to stan Pierwotnego Bytu. Źródło, z którego wyłania się to pulsowanie, nazywa się pradżniana (prawiedza). Źródło [to] Wedanta określa jako pradżniana ghana [stwierdzając]: W powłoce inteligencji świeci wiekuisty Atman, samo-świetlny świadek wszystkiego. Uczyń to swoim celem, bowiem [ten cel] różni się w swojej istocie od [celu] nierzeczywistego i bądź szczęśliwy doświadczając tego w nieprzerwanym strumieniu myślo-prądu jako własnej Jaźni.

Owa nigdy nie gasnąca Jaźń jest jedyna i uniwersalna. Jaźń pozostaje czystą i niezmienną, pomimo indywidualnego doświadczania trzech stanów: jawy, śnienia i snu głębokiego [bez marzeń sennych]. Jaźni nie ograniczają trzy ciała: fizyczne, mentalne i przyczynowe. Jaźń jest poza potrójną relacją: widza, widzenia i widzianego.