LEKCJA SZÓSTA

DHJANAJOGA

GHERANDA POWIEDZIAŁ:

1. Dhjana czyli kontemplacja jest trzech rodzajów: gruba, subtelna i jaśniejąca. Gdy jest kontemplowana szczególna postać jak np. postać guru lub bóstwa, ma miejsce sthula czyli gruba kontemplacja. Gdy Brahman lub Prakrti jest kontemplowana jako ogrom światła, nazywa się to kontemplacją dźjotis. Gdy Brahman jako bindu (punkt) i siła kundalini są kontemplowane, zachodzi kontemplacja sukszma czyli subtelna.

1. STHULADHJANA

2-8. Zamknąwszy oczy niech kontempluje, że w jego sercu mieści się morze nektaru, a pośrodku tego morza jest wyspa z drogimi kamieniami, a sam jej piasek stanowią sproszkowane diamenty i rubiny. Całe jej brzegi porastają drzewa kadamby, pokryte miłymi kwiatami. Następny pas, niczym wał obronny, stanowi rząd ukwieconych drzew takich, jak malati, ualikka, dziati, kesiara, ciampaka, paridziata i padma, a zapach tych kwiatów rozchodzi się po całej wyspie. Pośrodku tego ogrodu - niech sobie jogin wyobraża - stoi piękne drzewo Kalpa, mające cztery gałęzie, przedstawiające cztery wedy, a wszystkie toną w kwiatach i owocach. Brzęczą tam owady i kukają kukułki. Poniżej drzewa, niech sobie wyobraża, taras pełen drogich klejnotów, a na nim drogocenny tron wyłożony kosztownościami, a na tym tronie siedzi jego szczególne bóstwo, o którym nauczał jego guru. Niechaj kontempluje właściwą formę, ornamenty i pojazd tego bóstwa. Ciągła kontemplacja w takiej formie stanowi sthuladhjanę.

Inne ćwiczenia

9-11. Niechaj jogin wyobraża sobie, że w owocni wielkiego tysiąclistnego lotosu (mózgu) znajduje się mniejszy lotos o dwunastu listkach. Jego barwa jest biała, bardzo świecąca i zawierająca dwanaście liter bidźi, nazwanych: ha, sa, ksza, ma, la, wa, ra, ju(m), ha, kha, phre(m). W owocni tego lotosu mieszczą się trzy linie tworzące trójkąt: a, ka, tha mający trzy kąty nazwane: ha, la, ksza, a pośrodku tego trójkąta znajduje się pranawa Om.

12. Następnie niech kontempluje, że w niej mieści się piękne siedzenie, mające nadę i bindu. Na tym siedzeniu stoją dwa łabędzie oraz para drewnianych sandałów lub butów.

13-14. Niech tam kontempluje swojego gurudewę, jako mającego dwoje ramion, dwoje oczu, odzianego w czystą biel, namaszczonego białą pastą sandałową i obwieszonego girlandami z białych kwiatów. Po jego lewej stronie stoi Siakti krwistoczerwonej barwy. W ten sposób kontemplując guru osiąga sthuladhjanę.

2. DŹJOTIRDHJANA

15. Podałem ci sthuladhjanę. Posłuchaj teraz o kontemplacji światła, dzięki któremu jogin osiąga powodzenie (w jodze) i widzi swoje Ja.

16. W muladharze jest kundalini, mająca formę węża. Dziwatman jest tu jak płomień lampy. Kontempluj ten płomień jako świetlistego (oświecającego) Brahmana. Jest to tedzidhjana, czyli dźjotirdhjana.

Inne ćwiczenia

17. Pomiędzy brwiami, powyżej manasu występuje światło stanowiące OM. Niech kontempluje ten ogień (płomień). Jest to inna metoda kontemplowania światła.

3. SUKSZMADHJANA

18-19. O Ciando. Usłyszałeś o tedzidhjanie. Słuchaj teraz o sukszmadhjanie. Gdy dzięki wielkiej pomyślności obudzi się kundalini, połączy się ona z atmanem i opuści ciało przez bramę dwu oczu. Rozkoszuje się wtedy przemierzaniem królewskiej drogi (światła astralnego). Nie może ona być widzialna na skutek swojej subtelności i wielkiej zmienności.

20. Jednakowoż jogin osiąga powodzenie przez wykonywanie siambhawimudry, tj. przez patrzenie się nieruchomo, bez mrugania, w przestrzeń. (Wtedy będzie widział swoją sukszmasiarirę). Nazywa się to sukszmadhjaną, trudną do osiągnięcia nawet przez dewów, jako że jest ona wielkim misterium.

21. Kontemplacja światła jest sto razy wyższa od kontemplacji formy, a sto tysięcy razy wyższa od tedźiodhjany jest kontemplacja subtelnego.

22. O Ciando. A zatem powiedziałem ci o dhjanajodze - o najcenniejszej wiedzy. Dzięki niej bowiem jest bezpośrednie postrzeganie Ja. Dlatego wychwala się dhjanę.

koniec lekcji szóstej

LEKCJA SIÓDMA

SAMADHIJOGA

GHERANDA RZECZE:

1. Samadhi jest wielką jogą. Osiąga się je dzięki wielkiej pomyślności. Uzyskuje się ją dzięki łasce i życzliwości guru i przez wielkie oddanie się jemu.

2. Ten jogin osiąga najpiękniejszą praktykę samadhi, który pokłada ufność (wiarę) w poznanie, wierzy swojemu guru, wierzy własnemu Ja, a także, którego umysł budzi się do inteligencji z dnia na dzień.

3. Oddziel manas od ciała i połącz go z Paramatmanem. Jest to znane jako samadhi lub mukti z wszelkich stanów świadomości.

4. Ja jestem Brahmanem. Nie jestem niczym innym, poza tym. Brahman jest na pewno mną. Ja nie podzielam żadnej troski. Ja jestem Istnieniem, Inteligencją i Szczęśliwością, zawsze wolny, o jednej istocie.

5-6. Samadhi jest czworakie tj.: dhjanasamdhi, nadasamadhi, rasanandasamdhi i lajasamadi odpowiednio osiągane przez lambhawimudrę, kheciarimudrę, bhramarimudrę i jonimudrę. Bhaktijogasamadhi jest piątą, a radżajogasamadhi, osiągana przez manomurćhikumbhakę jest szóstą formą samadhi.

1. DHJANAJOGASAMDHI

7. Wykonawszy siambhawimudrę, postrzegaj atmana. Raz ujrzawszy Brahmana w bindu (w punkcie światła) przykuj umysł do tego punktu.

8. Przenieś atmana w kha (eter), przenieś kha (eter l. przestrzeń) w atamna. W ten sposób widząc atmana wypełnionego kha (przestrzenią lub Brahmanem), nic mu nie przeszkodzi. Będąc przepełnionym błogością, człowiek wchodzi w samadhi (trans lub ekstazę).

2. NADAJOGASAMDHI

9. Wywróć język do góry, zamykając przejścia wiatru przez wykonanie kheciarimudry. Dzięki uczynieniu tego wywoła się samadhi (duszenie transowe). Nie ma potrzeby wykonywania czegokolwiek więcej.

3. RASANANDAJOGASAMADHI

10-11. Niech wykona bhramarikumbhakę, wciągając powoli powietrze. Wypuszczaj powietrze powoltku, wydając dźwięk przypominający brzęczenie chrząszcza. Zabierz manas i umieść go w środku dźwięku tego brzęczącego chrząszcza. Przez dokonanie tego nastąpi samadhi, a dzięki niemu powstaje poznanie soham - (ja jestem TYM) oraz ma miejsce wielka szczęśliwość.

4. LAJASIDHIJOGASAMADHI

12-13. Wykonaj jonimudrę i wyobrażaj sobie, że jesteś Siakti, a Paramatman jest Puruszą oraz, że oboje połączyli się w jedno. Dzięki temu staje się on pełen błogości i urzeczywistnienia Aham Brahman (Ja jestem Brahmanem). Doprowadza to adwjtasamadhi.

5. BHAKTIJOGASAMDHI

14-15. Niech kontempluje wewnątrz serca swoje szczególne bóstwo. Niech się stanie pełen ekstazy przez taką kontemplację. Niech wyciśnie mu to łzy szczęścia. Przez uczynienie tego pogrąży się w ekstazie. Prowadzi to do samadhi i manomani.

6. RADŻAJOGASAMADHI

16. Wykonawszy manomurćhakumbhakę zjednocz manas z atmanem. Przez to zjednoczenie osiąga się radżajogasamdhi.

7. POCHWAŁA SAMADHI

17. O Ciando. A zatem opowiedziałem ci o samadhi, które wiedzie do wyzwolenia. Radżajogasamadhi, unmani, shadziawastha są to wszystko synonimy i oznaczają zjednoczenie umysłu z atmanem.

18. Wisznu jest w wodzie, Wisznu jest w ziemi, Wisznu jest na szczycie góry. Wisznu jest wewnątrz ogni wulkanów i płomieni. Cały Wszechświat jest pełen Wisznu.

19. Wszystko, co porusza się na lądzie, co lata w powietrzu, wszelkie żyjące i ożywione stworzenie, drzewa, krzewy, korzenie, pnącza, trawy itd., oceany i góry - wszystko - wiedz jest Brahmanem. Ujrzyj to wszystko w Atmanie.

20. Atman zamknięty w ciele jest ciajtanią lub świadomością. Jest on bez (czegoś) drugiego, wieczny, najwyższy. Poznawszy go oddziel go od ciała. Niech będzie wolny od pragnień i namiętności.

21. W ten sposób osiągnie się samadhi, wolne od wszelkich pragnień, wolne od przywiązania do własnego ciała, do syna, do żony, przyjaciół, krewnych lub bogatych. Będąc wolnym od wszystkiego, niech osiągnie w pełni samadhi.

Narajana Tirtha, jako nieprzerwany potok miłości, skierowany do stóp Pana; miłość, na której wszystko się kończy, która winna być ostatecznym kresem istnienia osobowości i w czasie trwania której jest jakby pochłonięty przez przedmiot swej czci. Madhusudanasaraswati spisał ją również jako stan umysłu, kiedy przed jego całkowitym unicestwieniem i wchłonięciem staje się tej samej natury, co Pan czyli Bhagawan. Tak więc bhakti w swoim najbardziej transcendentalnym aspekcie zalicza się do sampradźniatasamdhi. Zatem trzy rodzaje jogi wyjawione przez Krisznę w Bhagawacie, okazują się jako włączone do stopni jogi. Joga zatem praktykowana w pełni i w podanym porządku wystarcza do osiągnięcia mukti. W tym tylko sensie słowa o puranach, mówiące, że Brahmana można osiągnąć przez jogę, rozumieć należy jako tę samą rzecz co dźnianę.

oto
GHERANDASAMHITA

www.logonia.org