Moce psychiczne

Jog staje się panem wszystkich sił przyrody i może je używać wedle swej woli. Całkowicie opanował on żywioły.

Dżnani Jogowie przy pomocy sił Sat-Sankalpa mogą ze swoimi ciałami czynić co im się podoba.

Jog widzi bezpośrednio swym okiem wewnętrznym Samskary swoich uczniów, zna ich słabości i wady. Przepisuje on właściwy rodzaj Sadhany dla ich szybkiego wykorzenienia. Dżnani również może to uczynić. Cokolwiek Jog może uczynić przez Samyamę, to samo może uczynić Dżnani przez moc Sat-Sankalpa.

Okazywanie Siddhis nie jest miarą czyjeś duchowej wielkości. Kto uzewnętrznia swe Siddhis dla celów samolubnych jest tylko człowiekiem świata zewnętrznego. Wkrótce doczeka się swego upadku. Czasem Jog może swemu uczniowi okazać cud w celu przekonania go o istnieniu zjawisk nadzymysłowych i jako zachętę do praktyki duchowej.

Osiem Wielkich Mocy Psychicznych

Znakomity Purna Jog posiada osiem potężnych mocy psychicznych zwanych Siddhis: Anima, Mahima, Laghima, Garima, Prapti, Prakamja, Vashitvam, Ishitvam.

1. Anima - Jog może stać się tak małym i drobnym jak tylko zechce.

2. Mahima - Jog może stać się tak wielki jak tylko mu się podoba. Ciało jego może przybrać ogromną objętość, może nawet wypełnić cały Wszechświat. Może przybrać Virat-Swarup.

3. Laghima - ciało Joga może stać się tak lekkie jak puch lub piórko. Vayustambhan osiąga się poprzez tę Siddhi. W Dżalastambhan również ćwiczy się w małym stopniu tę moc. Ciało staje się lekkie poprzez Plavini Pranayamę. Jog zmniejsza swoją specjalną siłę grawitacyjną połykając wielkie hausty powietrza. Jog przy pomocy tej Siddhi podróżuje po niebie z ogromną szybkością.

4. Garima - Jog nabywa specyficznej umiejętności grawitacyjnej. Poprzez połykanie powietrza może on uczynić swoje ciało ciężkim jak góra.

5. Pranti - Jog, stojąc na ziemi, może dotykać najwyższych rzeczy; może dosięgnąć Słońca, Księżyca, Nieba. Dzięki tej Siddhi otrzymuje upragnione przedmioty i nadnaturalne moce. Nabywa mocy przepowiadania przyszłych zdarzeń, jasnowidzenia, jasnosłyszenia, telepatii, czytania myśli, itp. Umie leczyć wszystkie choroby.

6. Prakamya - Jog może zanurzyć się całkowicie w w wodzie i wyjść z niej kiedy zechce. Ostatnio Trilinga Swami z Benaresu przebywał 6 miesięcy pod wodami Gangesu. Jog może się uczynić niewidzialnym; niektórzy widzą w tym moc wchodzenia w czyjeś ciało zwaną Prakaya Pravesha. Jest to również umiejętność utrzymywania młodzieńczego wyglądu przez dowolną ilość lat.

7. Vadhitvam - jest to moc oswajania i opanowywania dzikich zwierząt. Jest to również moc mesmeryzowania osób przez wyćwiczenie woli oraz posłuszne ich poddanie pod swe rozkazy i życzenia. Jest to moc ujarzmiania namiętności i uczuć. Jest to moc doprowadzania do uległości mężczyzn, kobiet i żywiołów.

8. Ishitvam - Jog osiąga moce boskie. Posiadający tę moc może zmarłego powołać do życia. 

Jog osiąga następujące mniejsze siły psychiczne:

1. uwolnienie od głodu i pragnienia
2. uwolnienie od skutków gorąca i zimna;
3. uwolnienie od Raga-dwesha;
4. Dura-darshan czyli jasnowidzenie lub Duradristhi;
5. Dyra-sravan - jasnosłyszenie lub Dura-aruti i Dura-pravachana;
6. Mano-dżaja czyli opanowanie umysłu;
7. Kama-rupa - Jogin może przybrać dowolna postać;
8. Ishitvam /Parakaja-Pravesha/ - Jogin może wejść w obce ciało;może ożywić ciało zmarłego i wejść w nie przenosząc swą duszę;
9. Iccha Mritju - śmierć zgodnie ze swoją wolą;
10. Devanam Saha-Krida i Darshan - widzieć Devy i z nimi przebywać;
11. Yatha-Sankalpa - może mieć cokolwiek zapragnie;
12. Trikala-Dżanana - znajomość przeszłości, teraźniejszości i przyszłości;
13. Advandva - znajduje się poza parami przeciwieństw;
14. Vak-Siddhi cokolwiek Jogin przepowie, to się stanie przez praktykę Satya, proroctwo;
15. Jog może zamienić ciężkie metale w złoto;
16. Kaya Vyuha - może przybrać tyle ciał, ile zechce, by wyczerpaćswą karmę w jednym życiu;
17. Patala-Siddhi - Jog staje się panem pragnień, niszczy smutki i chorobę;
18. Darduri-Siddhi - posiada siłę skoku podobnie do żaby
19. Jog ma wiedzę swego przeszłego życia;
20. Posiada wiedzę konstelacji gwiezdnych i planet;
21. Posiada siłę spostrzegania Siddhis;
22. Ma władze opanowywania żywiołów i opanowania Prany;
23. Kamchari - może się przenieść w każde miejsce dowolnie;
24. Posiada wszechmoc i wszechwiedzę;
25. Vayu-Siddhi - Jog wznosi się w powietrze odrywając się odziemi;
26. Jog może wskazać miejsce, gdzie leżą ukryte skarby.

Vayu Siddhi - lewitacja

Wielu kandydatów zbliżyło się do uprawiania Jogi, a zwłaszcza Hatha Jogi i Kundalini Jogi z myślą o nadzwyczajnych siłach, które mogliby otrzymać dzięki Jodze. Myśl o posiadaniu takich mocy zdaje się wywierać urok na bardzo młodych ludzi, zarówno Wschodu jak i Zachodu. Poważne i pilne uprawianie Jogi, z twardą dyscypliną i wytrwałością, bez wątpienia przynosi obudzenie niezwykłych mocy i pozornie dziwnych doświadczeń, lecz owe Siddhis, mniejsze czy większe - i o tym należy pamiętać - nie tworzą istotnej i prawdziwej Jogi w głębokim tego słowa znaczeniu. Są one raczej oznaką osiągniętego stopnia. To znak postępu, jaki uczeń osiągnął; służą mu raczej jako potwierdzenie, podobnie jak kamienie milowe, które wskazują podróżnemu miejsce gdzie się znajduje.

Lewitacja jest doświadczeniem, do którego Jog dochodzi, gdy zaczyna osiągać doskonałość w Pranajamie. Gdy Prana zaczyna się poruszać w środkowym Nadi, czyli Szuszumnie, następuje lewitacja. Ma ona miejsce, gdy Jog z powodzeniem zatrzymał energię Prany w Szuszumnie, położonej w stosie pacierzowym. Początkowo energia Prany może wejść do Szuszumny, by następnie ją opuścić, nie pozostając tam. Jednakże przez połączone działanie Pranajamy, Mudry Bandhy i siły woli Jog stopniowo zmusza energię do pozostania w Szuszumnie. W tym procesie praktykujący korzysta również z autosugestii. Gdy uda mu się zatrzymać energię w Szuszumnie, unosi się z ziemi w powietrze. Teksty Jogi wspominają o trzech stadiach, przez które przechodzi uczeń przy osiąganiu lewitacji. Przy postępie w Pranajamie najpierw doświadcza obfitego pocenia się ciała. Następnie przechodzi do stanu, w którym doznaje drżenia ciała, co daje się szczególnie odczuwać wzdłuż rdzenia. W trzecim stadium ciało odrywa się od ziemi i unosi w powietrzu.

Pierwszą wskazówką, że praktykujący zbliża się do tego stanu jest osobliwe uczucie odrywania się od ziemi. Odczuwa on to wrażenie nawet wtedy, gdy w rzeczywistości jest jeszcze na ziemi. Gdy Pranę mocno zatrzymuje siła woli-wyobraźni, autosugestii, a także Pranajamą wraz z Sadhaną, to zatrzymana Prana zaczyna wznosić się ku górze. Następnie wraz z dziwnym uczuciem Jog istotnie wznosi się w powietrze.

Lewitację wywołuje połączenie kilku czynników. Głównym jest nadzwyczajna lekkość ciała, gdy Prana wchodzi w Szuszumne i tam pozostaje. Jog rzeczywiście czuje tę niezwykłą lekkość - jest jak piórko; ona też pozwala mu unieść się z ziemi. Drugim czynnikiem w tym stadium Pranajamy jest zaczynająca działać Kundalini. Wznoszenie się w górę Kundalini Shakti wprawia w ruch ciało, które znajduje się w niezmiernie lekkim stanie i stawia bardzo mały opór. Trzecim jest potężne promieniowanie, wychodzące od Kundalini z czakramu Muladhary. To silne promieniowanie, które ma miejsce w na skutek obudzenia Kundalini, jest tym czasie potężnie podsycane przez energię praniczną i rozchodzi się we wszystkich kierunkach. Bezpośrednie promieniowanie ku dołowi, jak gdyby "uderzenie w ziemię", daje w efekcie odepchnięcie ciała Joga ku górze. Promienie te są niewidzialne, lecz są bezpośrednio odczuwane przez joga, który je doznaje. Działanie tych promieni odczuwa się na podobieństwo "wstecznego kopnięcia" ładunku wybuchowego rakiety, który wypycha ją z wielką siłą ku górze. Promieniowanie to działa w tak skuteczny sposób dlatego, ze w tym stanie ciało jest faktycznie prawie nieważkie. Nieważkość ciała, w połączeniu z siłą Kundalini, podnoszącą go w górę wraz z pchnięciami promieniowania pozwala przezwyciężyć siłę grawitacji.

Praktykujący, by osiągnąć Vayu Siddhi powinien nieustannie uprawiac Pranajamę. Musi on ćwiczyć regularnie trzy razy dziennie Anulema Viloma Pranajama po 40 cykli w każdym posiedzeniu przez kilka miesięcy lub lat. To oczyści Nadis i ułatwi Pranie poruszanie się w kanale głównym czyli Szuszumnie. Następnie, wraz z dalsza praktyką Bhastriki, razem z Bandhas, Prana podnosi się w Szuszumnie, zaś dzieki koncentracji i Bandhas jej ruch ogranicza się do Szuszumny.

Podczas ćwiczeń należy żywić się mlekiem i owocami lub tylko dietą ryżową i mleczną. Ćwiczący nie powinien zbyt wiele chodzić i wędrować; powinien unikać różnego rodzaju wysiłków, nadmiernej ilości snu, radżasowego i tamasowego pożywienia, wygrzewania się na słońcu, siedzenia blisko ognia, zimnej kąpieli i całkowitego postu. Należy trzymać się dokładnie Brahmaczarii.

Praktykujący, który osiągnął Vayu Siddhi, dotarł tym samym do stadium Pratjahary.

Wskazówki żywego nauczyciela są zawsze niezbędne, nawet gdyby nie znajdował się on blisko ucznia. Jeśli uczeń praktykuje, nie mając takiego praktycznego przewodnika, lub nie jest w stanie wejść w styczność z mistrzem, to powinien modlić się do Boga lub swego Guru o oświecenie i usunięcie przeszkód.

Wiara w jogowe Szastry i Guru jest wielce istotna. W przeciwnym razie uczeń, nie mogąc osiągnąć pożądanych wyników, opuszcza Jogę, twierdząc, że jest to szarlataneria.

Cierpliwość, wytrwałość to kolejne ważne czynniki dla powodzenia w Jodze. Trzeba prowadzić życie czyste i całą swą działalność poświęcić Panu.

Kaya - Sampat

Jog przez Hatha Jogę otrzymuje doskonałe ciało fizyczne. Doskonałość ciała polega na piękności, wdzięku, sile i na diamentowej twardości. Siła znoszenia niezmiernego zimna i ciepła [Titiksha], siła życia bez wody i pożywienia oraz inne moce ujęte są w kategorię Kaya - Sampat czyli doskonałego ciała.

Skoro ciało Hatha Joga jest doskonałe i trwałe, jego umysł jest również zrównoważony i skoncentrowany. Uprawą Dharany i Dhyany osiąga on najwyższy szczebel jogowej drabiny i przez Jogową Samadhi - nieśmiertelność.

Jog, który doszedł do najwyższego stadium będzie posiadać wszystkie rodzaje tajemnych sił.

Samyama prowadzi do tajemnych władz

Trzy: Dharana - Dhyana - Samadhi razem tworzą Samjamę. Te trzy są bardziej wewnętrzne niż Yama, Niyama, Asana, Pranayama, Pratyahara. Jednak nawet ta Samyama jest - wobec Samadhi bez zalążka - zewnętrzna.

Wraz z osiągnięciem Samyamy pojawia się stan poznania - wiedzy:

1. Samyama na Słońcu - wiedza o Wszechświecie;
2. Samyama na Księżycu - wiedza o Gwiezdnym Kosmosie;
3. Samyama na Gwieździe Polarnej - wiedza o ruchu gwiazd;
4. Samyama nad siłą słonia oraz innych siłach naturalnych - jog otrzymuje tę siłę i może nią dysponować;
5. Samyama nad kształtem ciała, gdy siła łączna zostanie powściągnięta, wyhamowana, a więź między okiem (tattvą wzroku) a światłem rozdzielona - ciało staje się niewidoczne, znika;
6. Samyama nad graficznymi znakami, podpisami innych ludzi - wiedza o ich umysłach;
7. Samyama na krótkim odcinku czasu - umiejętność rozróżniania;
8. Samyama na związkiem między uchem (tattvą słuchu) a eterem - boskie słyszenie;
9. Samyama nad związkiem między eterem a ciałem - jog osiąga lekkość puchu bawełny i posiada moc przenikania przez eter (powietrze);
10. Samyama nad trzema modyfikacjami umysłu - wiedza przeszłości i przyszłości;
11. Samyama na bezpośrednim postrzeganiu Samskar (wrażeń umysłu) - wiedza o poprzednim wcieleniu;
12. Samyama nad mocą poznania istotnej własnej natury - egoizmu, cech, zamiarów i stanów umysłu a opanowanie tych zmysłów i ich organów; następnie ciało otrzymuje moc poruszania się z szybkością myśli, spostrzegania Indriyas oraz opanowania natury.
13. Osiągnąwszy panowanie nad Udana Vayu, Jog nie będzie miał żadnej łączności z wodą, błotem, cierniami i może umrzeć dowolnie; przy opanowaniu Samana Vayu osiąga promieniującą jasność.
14. Samyama nad przyjaźnią i cnotami - pojawia się moc przenoszenia tychże na inne istoty;
15. Samyama nad odrębnością Sattvy od Purushy - wszechpotęga i wszechwiedza; [natomiast] doświadczenie zjawia się z powodu braku rozróżniania między Sattvą a Purushą, które są absolutnie odrębne od siebie;
16. Samyama nad rozróżnianiem słowa - znaczenia - poznania, które (zazwyczaj) wzajemnie się przenikają a są doświadczane w ich jedności z powodu podobieństwa, - wiedza o znaczeniu dźwięków i głosów wszystkich żywych istot;
17. Karma jest dwojakiego rodzaju: pierwszy rodzaj przynosi owoce w teraźniejszości, drugi - przynosi owoce powoli, w późniejszym czasie;
18. Samyama nad tymi lub innymi złowieszczymi znakami - Jog poznaje czas swojej śmierci;
19. Samyama nad czakramem w okolicy pępka - znajomość ciała;
20. Samyama nad czakramem w głębi gardła - zanik głodu i pragnienia;
21. Samyama nad światłem głowy - Darshan Siddhi;
22. Samyama nad sercem - wiedza czyli poznanie umysłu;
23. Samyama nad Kurma Nadi -trwałość i stałość ciała;
24. Samyama nad wewnętrznym światłem Serca - znajomość subtelnego, tajemniczego czyli ukrytego i odległego;
25. Samyama nad sobą samym a wiedza o Purushy, z której można skorzystać w stosunku do innej duszy - Purushy; z tej Samyamy rodzi się przez intuicję umiejętność jasnosłyszenia, subtelny smak i subtelny węch;
26. moc intuicji sprawia, że przychodzi wiedza o wszechmądrości; umysł Joga i jego duch wchodzi w inne ciało, a to na skutek rozluźnienia więzów przyczynowych i dzięki znajomości metod przechodzenia;
27. Samyama nad formą prostą, formą subtelną, zasadniczą naturą, nad cechami i celami żywiołów a opanowanie żywiołów; z tego -osiągnięcie ośmiu wyższych Siddhis, doskonałość ciała i nietamowanie jego funkcji; doskonałość ciała oznacza piękno, wdzięk, siłę i trwałość granitu.

Powyższe Siddhis są przeszkodą w osiągnięciu Samadhi, służą jednak do przekraczania [uwarunkowań] umysłu. Rezygnacja z tych Siddhis pozwala na zniweczenie więzów niewoli, co przynosi Kajvalyę.

A gdy Adept Jogi zapraszany jest przez Boskie Istoty, skoro pojawia się dlań możliwość kontaktu z niepożądanymi, to Jog powinien odrzucić tę możliwość ponownego przywiązania, uśmiechu i szczęśliwości.

Doświadczenia Dżnana Jogi

Uczeń Dżnana Jogi niweczy wszelkie myśli o przedmiotach. Przez swe rozpoznawanie unicestwia on ciemność, wówczas pojawia się dlań promieniujące światło.

Doświadcza zawrotu głowy.

Przechodzi następnie próżnię - Akasha.

Potem zjawia się Moha - Złudzenie. Tę Mohę rozprasza Dżnana Jog przez badanie, czyli Viczarę.

Przechodząc tak przez stany ciemności, światła, snu i Mohy mędrzec w końcu osiąga stan Nirvikalpa Samadhi. Teraz raduje się on absolutnym spokojem. Osiąga prawdziwą Dżnanę. Staje się oceanem wieczystej Dżnany i wszechprzenikającą Absolutna Świadomością.

Siedem stanów Dżnany

Siedem stanów Dżnany to Subhecccha, Viczarana, Tanumanasi, Sattvapati, Asamsakti, Padarthabhavana, Turiya.

1. Subhecccha - gdy się odczuwa niewiedzę i szczerze pragnie się osiągnąć duchową wiedzę.
2. Viczarana - gdy posiada się przekonanie o bezwartościowości świata i głęboko rozmyśla się nad metodą usunięcia niewiedzy i osiągnięcia duchowego poznania.
3. Tanumanasi - gdy umysł staje się tak nikły i cienki jak nić, a skupia się intensywnie w kontemplacji duszy.
4. Sattvapati - gdy umysł się oczyszcza (Sattvika) i utwierdza w Jaźni dzięki przedłużonej kontemplacji.
5. Asamsakti - gdy człowiek odłącza się całkowicie od świata obiektywnego dzięki poznaniu Jaźni.
6. Padarthabhavana - gdy się rozumie, że rzeczy tego świata nie są realnymi i materialnymi rzeczami, lecz tylko Jedynym Brahmanem.
7. Turiya - gdy się urzeczywistnia Niepodzielność (Akhanda), Jedyną Zasadę (Ekarasa), Sat-Czit-Anandę oraz całkowicie zaprzecza i neguje wszelką odrębność świata. Ten stan Turiya nazywa się stanem Dżivanmukti czyli wyzwoleniem się za życia.

Dojmujące pragnienie, które powstaje w człowieku, by osiągnąć Mokszę bądź zażywać Szczęścia (obojętność na zmysłowe przyjemności), studiować Atma-Dżnana-Szastry, połączyć się z tym, który poznał Brahmana - oto stan pierwszy czyli Subheccha. Kandydat posiadający cztery sposoby Wyzwolenia słyszy Śruti i znaczenie Tat Tvam Asi Mahavakya u stóp Guru i następnie głęboko rozmyśla nad tym, co usłyszał - to jest Viczarana czyli stan drugi. Przez uprawianie tych dwóch stanów umysł dowolnie skupia się na Brahmanie. Staje się on jak nić, powstaje Brahmakara Vrtti - jest to stan trzeci zwany Tanumanasi. Następnie przez uprawianie wszystkich powyższych trzech procesów (poznawczych) dokonuje się wykorzenienie wszystkich pragnień i rozwija się Tattva-Dżnana, umysł napełnia się czystością czyli Sattva - jest to czwarty Bhumika zwany Sattvapati. Umysł stopniowo stapia się z Brahmanem. W piątym stanie czyli Asamsakti umysł nie łączy się już (nie posiada połączenia) z przedmiotami oraz z ich Samskarami i Sankalpami. Następnie przychodzi stan szósty - Padathabhavana: zanika (ginie) wszelkie postrzeganie przedmiotów wewnętrznych i zewnętrznych (Abhava Pratoti). Jeśli Dżnani w ogóle postrzega jakieś przedmioty (ma w ogóle jakieś spostrzeganie przedmiotów), to tylko przez widoczne pobudzanie innych. W Turiya - stanie siódmym - Dżnani tonie w szczęśliwości Atmy, jest on całkowicie pozbawiony wszelkiego pojęcia różnorodności.

Ten, kto działa w pierwszych trzech stanach (Bhumikach) nazywany jest Mumukszu; kto działa w czwartym Bhumika nazywa się Brahmavid. Działający w piątym Bhumika zwany jest Brahmavidvara, w szóstym zwie się Brahmavidvariyan. Kto znajduje się w siódmym Bhumika zowie się Brahmavidvarishtha.

Tylko Dżnani czwartej i piątej Bhumiki może działać w świecie. Dżnani szóstej i siódmej Bhumiki, jeśli pragnie podnieść świat, musi zejść do czwartej i piątej Bhumiki.

Dżnani całkowicie siódmej Bhumiki, który nie ma najmniejszej nawet przytomności ciała, nie może żyć dłużej niż 2 do 14 dni. Po 14 dniach ciało opadnie (jak liść z drzewa istnienia).

Iśvara ma podwójną świadomość. Tylko podczas kosmicznej Pralayi ma on czystą Nirvikalpa świadomość. Dżnani, aby przejść do stanu siódmej Bhumiki, musi porzucić wszelkiego rodzaju działalność swojej Lokagraha.

Ludzi posiadających trochę Tapasu, mających Vairagyę Titikszę i opanowanie fizycznego ciała oraz jego ruchów myli się i miesza z mędrcami siódmego stanu Bhumiki. Dżnanin siódmego stanu Bhumika jest bardzo, bardzo rzadko spotykany.