1. Kiedy przez praktykowanie jogicznych medytacji został ustalony związek między rozumem człowieczym a boskim - między normalną świadomością człowieczą a normalną świadomością kosmiczną, dochodzi do prawdziwego poznania samego siebie. Wtedy czuciem dostrzega się, że Poznający, przedmiot poznania i proces poznania stanowią nierozłączną całość; równocześnie zostaje zrodzony Wielki Symbol, który oznacza duchowe oświecenie.

a) Ucieczka w rozwiniętej formie tybetańskiej :

Dzięki wstawiennictwu Guru dążymy do schronienia w nauce Buddy.

      Schronienie nasze jest w Zgromadzeniu Lamów.

      b) Postanowienie w krótkiej formie:

     Postanawiam stać się Buddą, aby być zdolnym do              dopomożenia wszystkim czującym stworzeniom do osiągnięcia stanu Buddy.

10. Skrzyżowana pozycja nóg reguluje powietrze schodzące w dół a właściwie: pranę. Postawa równowagi reguluje obieg ciepłoty. Wyprostowanie kręgosłupa razem z wypięciem piersi reguluje pranę zwaną przenikaczem. Pochylenie karku reguluje pranę idącą ku górze. Umieszczenie języka pod podniebieniem wraz z ujarzmieniem wzroku powoduje wniknięcie trzymającej przy życiu prany do nerwu środkowego.

11. Gdy w ten sposób pięć rodzajów prany wniknęło do nerwu środkowego, wnikają weń również inne prany kontrolujące funkcje - takie jak funkcja trawienia, wydalania, obieg krwi, przekazywanie umysłowych bodźców odczuć itd. i wówczas spływa Madrość Nierozpoznawania, zwana inaczej uspokojeniem ciała lub nieruchomością ciała lub pozostawieniem ciała w jego naturalnym stanie.

12. Zachowanie milczenia po wydechu zwane jest spokojem mowy, lub nieruchomością mowy, lub pozostawaniem mowy w jej naturalnym stanie.

13. Nie myśl o przeszłości. Nie myśl o przyszłości. Nie myśl o tym, że obecnie jesteś pogrążony w medytacji. Nie uważaj Próżni za Nicość.

14. Pozostając w tym stanie nie próbuj analizować żadnego wrażenia odbieranego przez pięć zmysłów, mówiąc: to jest, tego nie ma.

15. Lecz wreszcie spróbuj na krótki przeciąg czasu utrzymać się w nieprzerwanej medytacji, utrzymując ciało w takim spokoju jak śpiące dziecię i umysł w jego naturalnym stanie - bez procesu rozumowego.

16. Jest powiedziane:

Przez całkowite powstrzymanie się od formowania zadań i umysłowych wyobrażeń, przez utrzymywanie spokoju cielesnego śpiącego dziecięcia i staranie się ze słodyczą i zapałem dążyć za naukami zleconymi przez Guru, z pewnością zaświta Jednocześnie Zrodzony Stan.

17. Mistrz nauk - Księżycowo Jaśniejący uczeń Milarepy - rzekł:
Nieroztargnienie - jest ścieżką, którą idą wszyscy Buddowie.

18. To zwane jest umysłowym spokojem, nieruchomością umysłu, lub pozostawaniem umysłu w jego naturalnym stanie. Umysł w stanie spoczynku:

Cztery rzeczy, o których należy pamiętać :

czuwanie nad środkami działania zwanymi podwojami działania.

Nagardżuna rzekł do króla Vikramaditya: O potężny, Cztery rzeczy, o których należy pamiętać, a które okazały się jedyną ścieżką jaką kroczą Buddowie, winny być zawsze przedmiotem Twej gorliwej czujności.

20. Stan umysłu, który pojawia się gdy zrealizowane zostało pamiętanie o rzeczach, o których należy pamiętać - Nieroztargnienie. W Abhidharma zostało to wyrażone w ten sposób: Pamięć o nich jest nie zapomnieniem o rzeczach, z którymi ktoś był oswojony.

                                        Tu kończą się pouczenia wstępne

P r a k t y k i p o d s t a w o w e

21. Składają się one z dwóch części: praktyki zwykłe, których celem jest osiągnięcie błogości w obrębie Sansary w światach niebiańskich oraz praktyki nadzwyczajne, których celem jest osiągnięcie Nirwany, stanu ponad niebiosami i stanami sansarycznej egzystencji.

Praktyki zwyczajne

22. Pierwsza zwykła praktyka składa się też z dwóch części:

Poszukiwanie doświadczenia stanu spoczynku ciała, mowy, umysłu, które jest celem medytacji - przez praktykowanie Jogi skupienia na jednym punkcie.

Analizowanie istoty Natury Poruszającego oraz Nieporuszającego przez praktykowanie Jogi Niestworzonego - Nirwany i uzyskiwanie w ten sposób ponadświatowej świadomości.

27. Rozmyślaj o twym Guru jako znajdującym się na szczycie twej głowy - na otworze Bramana czyli Brahmarandra (szczyt głowy, ciemiączko). Odnoś się do niego tak, jakby był w rzeczywistości Buddą. Módl się do niego słowami modlitwy Manam-Khama. I dodaj do modlitwy wezwanie: Udziel mi Twych obdarzających fal, abym mógł osiągnąć najwyższe dobrodziejstwo Wielkiego Symbolu.

Modlitwa Manam- Khana:
My Matki, które liczbą odpowiadamy liczbie niebios w ich nieskończonej przestrzeni, wszystkie czujące stworzenia, poszukujemy ucieczki w Guru jako Sambhoga-Kaya, poszukujemy ucieczki w Guru łaskawym Nirmana-Kaya, poszukujemy ucieczki w Buddzie Najwspanialszym. Oby umysł wszystkich czujących stworzeń zwrócił się do Nauki i oby religijna droga każdego z nich została ukoronowana powodzeniem. Oby błędy na ścieżce zostały rozproszone i oby same te błędy zostały zmienione w Mądrość.
Komentarz: Trzy ciała Buddy stanowią trzy stany duchowej ewolucji ze stanu człowieczego do stanu boskiego. Obdarzające fale są to fale psychicznej energii udzielane telepatycznie przez żyjących Guru i tych, którzy już są poza stanem wcielenia człowieczego.

32. Używając pierwszego przedmiotu, to jest formy cielesnej Buddy można mieć metalowy posążek albo malowidło Buddy. Można też przedstawić sobie formę cielesnego Buddy koloru żółtego podobnego spalonemu złotu, ozdobionego wszelkimi oznakami piękna i duchowej doskonałości, otoczonego aureolą i ubranego w trzy szaty Zakonu - wyobraź sobie, że znajduje się on ciągle przed tobą.

34. Używając formy kropki, symbolizującej ducha Buddy przedstaw przed sobą kropkę owalną jak jajo, wielkości ziarna grochu, promieniującą światłem, wspaniałą i skoncentruj się na niej.

35. Przy stosowaniu oddychających obiektów, stosowana jest recytacja Dordje i Forma Garnka.

36. Recytacja Dorje:
Utrzymując cielesny i umysłowy spokój skoncentruj się na każdym wdechu i wydechu usuwając z pola widzenia umysłu wszystko inne.
Rachuj bezgłośnie, w myśli, od jednego do dwudziestu jeden tysięcy sześćset oddechów. To pozwala na sprawdzenie ilości oddechów.

44. W ten sposób umysł, tak trudny do skontrolowania, ponieważ nie może funkcjonować normalnie bez ścisłego związku z oddechem, (a oddech powoduje, że umysł przelatuje wciąż od jednej myśli do drugiej) zostaje uwolniony od zależności od oddechu i tym saqmym opanowany.

45. Teraz wymienimy sposób koncentracji bez żadnego obiektu.

Przy użyciu sposobu koncentracji bez żadnego obiektu istnieją trzy metody: a) natychmiastowe odcinanie myśli od korzenia w tym samym momencie, błyskawicznie, kiedy się on rodzi; b) pozostawienie bez nadawania kształtu żadnej idei ani pomysłowi jakie by się przedstawiały; c) sztuka pozostawiania umysłu w jego naturalnym stanie absolutnego spokoju.

46. Podcinanie myśli u samego jej korzenia w tej samej chwili, błyskawicznie, gdy się ona zjawia, ćwiczone jest w następujący sposób: medytując w sposób wyżej wymieniony dochodzi się do skonstatowania, że ponieważ umysł reaguje na zewnętrzne bodźce, to myśli ustawicznie się zmieniają. Wiedząc, iż można zapobiec zrodzeniu się nawet pojedynczej idei, należy próbować uniemożliwić te ciągłe zmiany myśli przez wyćwiczenie umysłowej czujności. W ten sposób, jak tylko myśl się pojawia - wyrwij ją razem z korzeniem i w dalszym ciągu trwaj w medytacji.

47. Przez przedłużenie w czasie medytacji czasokresu, w którym czyni się wysiłek zapobiegania zjawianiu się myśli, konstatuje się na koniec, że myśli biegną jedna za drugą jakby sobie następowały na pięty i jest ich tak wiele, że liczba ich zdaje się nieskończona. Stanowi to rozróżnienie myśli, które odpowiada zrozumieniu istoty wroga. Pierwszy stopień umysłowego uspokojenia zwany jest Miejscem Pierwszego Odpoczynku. Jog spogląda wtedy, nie niepokojony przez umysł, na nieskończoną falę myśli tak jakby spokojnie odpoczywał nad brzegiem rzeki patrząc na płynącą wodę.

48. Gdy umysł raz osiągnął, choćby na krótki moment, stan spoczynku, dochodzi do zrozumienia powstania i zaniku myśli. To zrozumienie wywołuje wrażenie jakby myśli stawały się coraz bardziej liczne, lecz w rzeczywistości ilość ich ani się nie zwiększa ani zmniejsza. Myśli rodzą się momentalnie. To co jest poza nimi i co zdolne jest do zatrzymania ich zradzania, jest Rzeczywistością.

51. Przez trwanie medytacji tak jak uprzednio podano - trwanie stanu spokoju przedłuża się. Zwany on jest Średnim Stanem Spokoju podobnym do spokojnie płynącej rzeki.

53. Mistrz Nauk rzekł: Jeśli umysł jest odprężony, osiąga spokój. Jeśli woda pozostawiona jest w spokoju, staje się przezroczysta.

54. Wielki Książę Jogów Milarepa rzekł: Kiedy umysł pozostawiony jest w jego zasadniczym niezmienionym stanie, spływa Wiedza. Jeśli ten warunek jest stosowany, podobny spokojowi do fali spokojnej rzeki, Wiedza jest osiągnięta. Całkowicie porzuć kierowanie i formowanie myśli. Zawsze utrzymuj spokój umysłu, o Joginie.

55. Wielki Saraha streścił następująco podstawę tych nauk dotyczących dualistycznego procesu wspólnego medytacji: Umysł związany /nie odprężony/ próbuje błądzić w każdym z dziesięciu kierunków. Gdy umysł jest wolny pozostaje niewzruszony i nieruchomy. Doszedłem do zrozumienia, że upór jego podobny jest uporowi wielbłąda.

56. Trzeci etap - sztuka by umysł przyjął właściwy mu stan, składa się z czterech części:

57. Pierwsza część polega na zachowaniu równości (gładkości) umysłu, tak starannie, jak gładkość stosowana jest przy rozsnuwaniu motka nici (oznaka jaką Bramini noszą dla rozróżnienia kasty). Motek musi być rozsnuwany nie za mocno, ani nie za słabo, lecz równo. Tak też i przy medytacji nie należy naprężać zbytnio umysłu; w przeciwnym razie straci się kontrolę nad myślami.

59. Na wstępie początkujący łatwo ulega roztargnieniu przy stosowaniu natychmiastowego podcinania myśli. Lecz jeśli jest zmęczony tym ćwiczeniem, winien rozprężyć się przez pozwolenie myślom, by biegły jak chcą.

60. To ćwiczenie - przez kolejne naprężenie i zwolnienie myśli w medytacji - używane w naszej szkole, było obecnie wytłumaczone. A ponieważ naprężenie i zwolnienie umysłu podobne jest do naprężenia i zwolnienia przy rozwijaniu motka, zostało nazwane utrzymywaniem umysłu w stanie rozsnuwania bramańskiego motka.

64. Trzecia część zwana jest utrzymaniem umysłu w stanie podobnym do dziecięcia wpatrującego się z intensywną czujnością w malowidła świątyni.

65. Przez przywiązanie umysłu do słupa zdawania sobie sprawy i rozpoznającego każde z życiowych wdechów (każdy rodzaj prany) utrzymane jest we właściwym dlań kanale.

67. Przy doświadczaniu stanu nie rozpoznawania przez ciało i umysł, mając uczucie jakby się płynęło przez powietrze, - gdy nachodza na umysł jakiekolwiek wizje czy zjawiska, nie należy wiązać się z nimi przez ukazywanie upodobania ani też odpędzać ich z powodu wstrętu. Dlatego, nie wiązanie się i nie odpędzanie wizji zwane jest utrzymywaniem umysłu w stanie podobnym do dziecięcia wpatrzonego z intensywną umysłową czujnością na malowidła świątyni.

68. Czwarta część odnosi się do utrzymania umysłu upodobnionego do słonia kłutego kolcami.

69. Rozpoznawanie (zdawanie sobie sprawy) powstaje gdy umysł jest w stanie spokoju - świadomość o tym jest równoczesna z jego powstaniem. Zapobiegający (tj. świadomość jogiczna wyćwiczona w intensywnej czujności wyżej opisanej, która kontroluje myśli) i rzecz, której należy zapobiec (tj. procesowi formowania myśli) będąc postawione przed sobą twarzą w twarz zapobiegają by myśl dawała możność powstania nowej myśli.

70. Ponieważ zapobiegający zjawił się sam przez się, bez potrzeby żmudnego poszukiwania go, stan ten zwany jest znajdywaniem się w stanie nieprzerwanego biegu świadomości, funkcjonującego automatycznie.

72. Stan ten został nazwany też stanem końcowym spokoju i porównywany jest do oceanu bez fali.

73. Chociaż podczas tego spokoju istnieje świadomość myśli ujawniających się i znikających, to ponieważ jednak umysł osiągnął właściwy sobie stan spokoju i obojętny jest na odruchy, stan powyższy zwany jest stanem w czasie którego odpada to co oddzielało ruch od bezruchu.

76. Jak mówią Słodkobrzmiące Sutry: Osiągnięty stopień, dzięki temu, że ciało i umysł zostały doskonale wyćwiczone przez te praktyki, zwany jest Stopniem Refleksji i Analizy.

77. Druga część zwykłych ćwiczeń - analizowanie podstawowej natury Poruszającego i Nieporuszającego przez ćwiczenie Jogi Niestworzonego i osiągnięcie w ten sposób ponadświatowej świadomości składa się z trzech części: a) analizowanie Poruszającego i Nieporuszającego; osiągnięcie Ponadświatowej Świadomości; medytacja nad Niestworzonym.

78. W pierwszym ćwiczeniu - analizowania Poruszającego i Nieporuszającego następujące procesy analityczne winny mieć miejsce: intelektem Wszystko Rozróżniającej Mądrości, zrodzonym ze stanu niezdawania sobie sprawy (obojętności na zjawianie się i znikanie myśli) należy zobaczyć :

- jaka jest istotna natura Nieporuszającego, gdy pozostaje bez ruchu,
- jak on pozostaje bez ruchu,
- jak zaczyna się ruszać ze stanu bezruchu,
- podczas ruchu jak utrzymuje on spokój bezruchu,
- czy wcale się nie rusza podczas utrzymywania bezruchu,
- czy Poruszający jest czymś innym od Nieporuszającego,
- jaka jest istotna natura Poruszającego,
- jak Poruszający staje się Nieporuszającym.

79. Osiąga się zrozumienie (widzenie), że ani Poruszający nie jest czymś innym jak Nieporuszający, ani Nieporuszający nie jest czymś innym jak Poruszający.

80. Jeśli istotna natura Poruszającego i Nieporuszającego nie została odkryta na skutek tego analizowania, należy zobaczyć:

- czy intelekt jest czymś innym jak Poruszający i Nieporuszający,
-czy też jest on właśnie prawdziwą jaźnią Poruszającego i Nieporuszającego.

81. Na podstawie analizowania, patrząc z siebie-znającego-intelektu nie odkrywa się niczego. Patrzący, Poruszający i przedmiot widziany są nierozłączne.

82. Istotna natura tej nierozłączności, czyli stopień w ten sposób osiągnięty, nazywa się Metą stojącą po drugiej stronie umysłu; zwany jest także: Metą stojącą ponad wszelkimi teoriami.

83. Pan Zwycięzców rzekł: Przez umysł uzyskane osiągnięcia, jakkolwiek szlachetne, kończą się rozczarowaniem. A ponadumysłowa transcendentalna Istność nie może być nazwana osiągnięciem. Ten, który widzi, jest nierozdzielny od tego, co jest widziane. Dzięki dobrotliwym wskazówkom Guru prawda ta może zabłysnąć przed uczniem.

84. Wyżej opisana metoda analizowania została wyrażona przez Pandita Shantideva w następujący sposób : Przez gorliwe dążenie do utrzymania się w stanie Samadhi, nie będąc pod żadnym względem roztargnionym nawet na najkrótszy moment, i używając analitycznych sił umysłu, przez czujność nad warsztatem umysłu, każdy proces mentalny winien być zbadany oddzielnie.

85. Pod przenośnią ognia i drzewa w Sutrze Zapytywania Kasyopy jest napisane: Przez pocieranie drewna o drewno wywołuje się ogień. Przez użycie tego ognia oba drewna zostają spalone. Podobnie najwyższy Intelekt jest zrodzony z połączenia Poruszającego i Nieporuszającego. I przez to, czemu dali urodziny, oboje zostali pochłonięci.

87. W ćwiczeniu Osiągnięcia Ponadświatowej Świadomości metoda praktyki jest taka: Jakiekolwiek powstawałyby myśli, pomysły lub zaciemniające namiętności, nie należy ani ich porzucać, ani pozwalać sobie na kontrolowanie którejkolwiek z nich; powinny pojawiać się bez jakiejkolwiek próby kierowania nimi bądź ich ukształtowania. Jeżeli jog nie czyni nic więcej ponadto że rozpoznaje je natychmiast jak się zjawiają, i trwa w tym rozpoznawaniu, przyjmują one właściwą sobą próżną formę, chociaż nie były porzucone.

88. Dzięki tej metodzie wszystkie rzeczy, myśli i wyobrażenia mogą być użyte ku pomocy na Ścieżce. I dlatego metoda ta jest zwaną Używanie przeszkód jako pomocy na Ścieżce.

89. Ta sztuka uwalniania się przez samo rozpoznawanie myśli, dzięki której osiąga się widzenie nierozłącznej natury porzucającego (tzn. umysłu) i rzeczy, która winna być porzucona (myśli) zwana jest Esencjalnym Ćwiczeniem na Duchowej Ścieżce lub Odwrotną Metodą Medytacji.

90. Po osiągnięciu Uwolnienia spływa nieskończona litość nad tymi czującymi istotami, które jeszcze nie zrozumiały prawdziwej natury swego umysłu.

91. Chociażby czas joga miał być całkowicie poświęcony praktykowaniu wewnętrznego ofiarowania ciała, mowy i umysłu dla dobra wszystkich czujących stworzeń, to dzięki wyżej opisanym duchowym procesom wiara w realność rzeczy zostaje skorygowana, a jog nie ulegnie niepomyślnym wpływom; tak samo, jak nie można niebezpiecznie zachorować po spożyciu trucizny, która została zneutralizowana.

92. Biorąc pod uwagę ten rodzaj praktyki ułożona została modlitwa, której pierwszy wiersz brzmi: Cokolwiek spotkam na ścieżce, obym tego nie odrzucił ani nie przyswoił sobie. (...) Lecz ześlijcie mi swe fale obdarzające, o Guru, tak aby zjawiskowość i egzystencja zostały urzeczywistnione jako Trzy Zasady Całości Kosmicznej.
[Trzy Zasady Całości Kosmicznej (Tri-Kaya) to trzy aspekty Dharma-Kaya czyli forma-dźwięk-umysł].

93. Trzecia metoda praktyki Medytacja nad Jogą o Niestworzonym, składa się z trzech części: a) analiza z punktu widzenia Trzech Czasów - przeszłości, teraźniejszości, przyszłości; analiza z punktu widzenia Substancji i Nie-Substancji - materii i nie-materii; analiza z punktu widzenia Jedyności i Mnogości - Jednego i Wielu.

94. Pierwsza - analiza z punktu widzenia trzech czasów :

Daje to zrozumienie, że sansaryczne pojęcie o czasie jest tylko złudzeniem. Jog rozumie, że przeszłość, teraźniejszość i przyszłość są jedną nierozerwalną całością.

95. Przez dalsze obserwacje w tym duchu charakter wszystkich rzeczy zostaje upodobniony do charakteru Trzech Czasów.

96. Wszystkie rzeczy nie mają egzystencji same w sobie. Umysł jedynie daje im byt.

97. Zrozumienie, że urodziny, śmierć i czas nie mają egzystencji same w sobie zostało przedstawione przez Sarahę w ten sposób: Urodziny w materii naturalne jak niebo. Co pozostaje z urodzin, gdy materia została odrzucona? Naturalny stan, od bezpoczątkowego czasu był Stanem Niezrodzonym. Dzisiaj ta prawda została zrozumiana, gdyż okazał mi ją mój opiekun Guru. Analiza w medytacji powinna być prowadzona w harmonii z powyższym stwierdzeniem. Sansaryczna koncepcja, że istnieje tu coś zwane materią, została przez Joga odrzucona jako złudna. Jest ona tylko względnie prawdziwa dla nieoświeconego człowieka, który patrzy na nią jako na coś realnego. Urodziny, które nie mogłyby mieć miejsca bez materialnej formy, są przez joga postrzegane jako naturalność podobna do nieba, które nie jest ani tym ani tamtym.

98. Drugą metodę analizowania z punktu widzenia substancji i nie-substancji prowadzi się zgodnie z następującymi obiektami skupienia: - czy umysł jest rzeczą, która jest ponieważ składa się z materii, lub czy jest rzeczą, której nie ma ponieważ nie składa się z materii?

99. Gdyby umysł był rzeczą materialną, to po medytowaniu w ten sposób, można by uważać go za coś substancjalnego. Lecz z punktu widzenia wyższego intelektu wynika, że jest on czymś, co nie może być nazwane niczym; tak oto nie jest się zdolnym do zaklasyfikowania go jako rzeczy składającej się z materii. Z punktu widzenia analizy - dokonanej przez wyższy intelekt - umysł nie może też być zaklasyfikowany jako niematerialny lub jako nie-egzystujący. W związku z tym, ponieważ nie jest on ani rzeczą materialną ani nie-materialną, nie może być umieszczony na którymś z dwu biegunów. Dlatego metoda ta nazywana jest Ścieżką Środkową (Madyamika Marga).

100. To przyjęte stwierdzenie nie przyszło jedynie dzięki dedukcji czy indukcji, lecz dzięki naukom Guru, który wskazał nam na Bezcenny Klejnot niezauważony, a przecież znajdujący się w naszym zasięgu. Dlatego też nauki te zostały nazwane Wielką Prawdą.

101. Było powiedziane: Ten, do czyjego serca weszły nauki Guru, podobny jest temu, któremu został wskazany skarb, niezauważony przezeń, a znajdujący się w jego zasięgu.

102. Trzecią metodę analizowanie z punktu widzenia Jedności i Mnogości prowadzi się zgodnie z następującymi obiektami skupienia: - czy umysł jest pojedynczą rzeczą?

- lub też jest on rzeczą mnogą?
- jeśli jest on rzeczą pojedynczą, jak mógł on dojść do tego, że przejawia się w sposób tak różnorodny?
- jeśli składa się on z wielu rzeczy, jak to może być, że każda z tych rzeczy koniecznie musiałaby być oddzielona od jej właściwej natury?

103. Obserwując w ten sposób, znajduje się, że umysł nie jest mnogością rzeczy; a ponieważ jest on wolny od krańcowości (pojedynczości i mnogości), to zwany jest Wielkim Symbolem -tym, który nie odpoczywa w absolutnym spokoju (w błogosławionym stanie Nirwany).

104. Dla Joga, który stan ten urzeczywistnił, w spokoju stanu Samadhi, Wszech-Rozróżniająca Mądrość Transcendentalnego Intelektu objawia się (spływa nań) i to wszystko (nic innego). Dlatego Wielki Symbol - Rzeczywistość zwany jest Tym co opróżnia z cech.

105. Rezultatem tych analiz kontemplacyjnych jest oczyszczenie z przywiązania do wiary w realność rzeczy; wszystko wydaje się złudnym jak magicznie wyprodukowane widziadła.

106. Wobec tego powiedziano: Przede mną, i za mną, i w dziesięciu kierunkach - cokolwiek widzę, widzę jedynie Istotność. Dzisiaj, o Opiekunie-Guru, złudzenie zostało zniweczone. Odtąd niczego i nikogo nie będę o nic zapytywał.

107. P r a k t y k i   n a d z w y c z a j n e

Praktyki nadzwyczajne składają się z dwóch części: a) Joga Przemienienia Wszystkich Zjawisk i Umysłu, które są ze sobą nierozdzielne, w Jedność. b) Joga Nie-Medytacji, gdzie wszystkie rzeczy przemienione są w Dharma-Kaya przez jednorazowo zrodzony Niepokalany Umysł czyli przez Wielki Symbol.

108. Najpierw uprawia się ćwiczenie Jogi Przemienienia Wszystkich Zjawisk i Umysłu, będących nierozdzielnymi, w Jedność. Biorąc za przykład sen i śnienie rozpoznaj, że wszystkie zjawiska są dziełem umysłu. Biorąc za przykład wodę i lód rozpoznaj, że noumena i fenomena są jednością. Przez podobieństwo wody i fal zamień wszystkie rzeczy we wspólny stan Jedności.

109. Z tych przykładów pierwszy - Rozpoznanie, przez podobieństwo snu i śnienia, że wszystkie zjawiska są Umysłem prowadzi się w następujący sposób: cokolwiek się widzi we śnie, nie jest niczym różnym od działania umysłu; podobnie wszystkie zjawiska na jawie są osnową Snu Zaciemnionej Bezwiedzy. Oddzielone od umysłu, który im daje złudny byt, nie mają one egzystencji.

110. Pozwalając rozluźnionemu umysłowi zatrzymać się na jakiejkolwiek powstającej idei, wszystkie zewnętrzne zjawiska i własny umysł urzeczywistniają się (widziane są) jako nierozłączne jedno od drugiego i stają się Jednością.

111. Pan Joginów /Milarepa/ rzekł: Sen śniony zeszłej nocy, w którym zjawiska i praca umysłu były widziane jako jedno, był twoim nauczycielem. Czyś nie rozumiał tego?

112. Było również powiedziane: Przemień Trzy Światy, nie opuszczając z nich niczego, w Esencję Jednej Wielkiej Miłości.

113. Drugie ćwiczenie - Identyfikacja Noumenów jako Fenomenów przez podobieństwo wody i lodu prowadzi się w następujący sposób: ponieważ wszystkie fenomeny (lub fenomenalnie manifestujące się rzeczy) nie przedstawiają rzeczywistości same w sobie, są one noumenalnymi. Chociaż w nic nie sformowane, dają one kształt wszystkiemu. Tak to fenomena i noumena były zawsze złączone i powiedziane było, iż mają tę samą naturę; są one, na przykład, podobne do wody i lodu (dwa stany tej samej pojedynczej rzeczy).

115. Było powiedziane: Jeśli ktoś całkowicie zrozumiał, wszystkie rzeczy są Istotnością. I to o czym się rozmyśla jest także Istotnością.

116. Trzecią metodę Przemienienia wszystkich rzeczy w jeden wspólny stan Jedności przez podobieństwo wody i fal prowadzi się w następujący sposób: Jak fale powstają z wody i wiatru, tak w podobny sposób należy rozumieć, że wszystkie rzeczy są utworem umysłu, który w swojej naturze jest Próżnią.

117. Saraha rzekł: Ponieważ wszystkie rzeczy są zrodzone z umysłu, więc sam umysł jest Guru.

118. Ta nauka zwana jest Prawdą Przenikającą Świat Prawdy i znana jako Jedność manifestująca się jako Wielość. Jogin, który ją opanował urzeczywistnia Próżnię - jako owoc Wiedzy - we wszystkich stanach świadomości.

119. Następnie przychodzi ćwiczenie Jogi Nie-Medytacji, gdzie wszystkie rzeczy zmienione zostają w Dharma-Kaya przez Jednocześnie Zrodzony Niepokalany Umysł - Wielki Symbol. Kiedy Niewiedza, którą należało przezwyciężyć, została rozproszona, to zakończył się wysiłek, aby ją przemóc. Ścieżka doszła do końca i Podróż jest zakończona. Ponieważ podróżowanie zakończyło się, więc nie ma już miejsca, które mogłoby być badane. I osiąga się Najwyższą Łaskę Wielkiego Symbolu - Stan Nirwany.

120. Naropa cytuje słowa swego Guru Tilopa: To jest Mądrość Światła tego, kto zna samego siebie.Pozostaje on poza opisem słownym i nie jest obiektem umysłu. Ja Tilopa nie mam ponadto nic więcej do wyjawienia. Działaj tak, aby poznać samego siebie za pomocą symbolów w twoim własnym umyśle. Bez imaginowania, bez rozważania, bez medytacji, bez analizowania, bez introspekcji i utrzymując umysł w jego naturalnym stanie.

W powyższych słowach zawarta jest esencja nauk powyżej podanych.

121. Z a k o ń c z e n i e

122. Pierwsze - rozpoznanie - oko w oko - Wielkiego Symbolu oznacza
- wprowadzenie się w stan spokoju
- zużytkowanie doświadczeń jakie się miało na Ścieżce
- rozróżnienie rozmaitych doświadczeń i stopni zapału a także stopni
  osiągniętych na Ścieżce
- przeświadczenie, że się uzyskało owoce każdego z tych osiągnięć.

123. Drugie - przy analizowaniu przeszkód i błędów na Ścieżce proces jest następujący: gdy zjawiska stają się niepokojącymi i przeszkadzają, należy oczyścić się od nich przez poznanie ich jedności z umysłem. Niepokój i przeszkody pochodzące z myśli zostają usunięte przez poznanie, iż myśl i Dharma-Kaya to jedno. Przeszkody pochodzące z noumenów są usuwane przez poznanie, że noumen i fenomen są jednym.

124. Trzy błędy pojawiające się na skutek nadmiernego upodobania do stanu spokoju, zrodzonego na skutek medytacji, należy zniweczyć w stanie Widzenia Duchowego.

126. Po trzecie - rozróżnienie wiedzy praktycznej od wiedzy teoretycznej dokonuje się następująco:

- intelektualne zrozumienie Prawdziwego Stanu umysłu dzięki słyszeniu i rozważaniu (na ten temat) jest wiedzą teoretyczną; zrozumienie go w stanie Jedyności jest doświadczeniem praktycznym. Opanowanie go, aż do Niestworzonego, jest pewnością, lecz nazwa Całkowita Wiedza jest wtedy słuszną, gdy się ją stosuje do Całkowitego Osiągnięcia.