2. Czitta, czyli umysł, który jest nieruchomy i zrównoważony jak płomień lampy w pozbawionym wiatru miejscu i który usunął wszelkie pojęcie myśliciela i myślenia, przebywający stale w Dhyaya Vastu, czyli w Brahmanie, to Samadhi.

4. A gdy przez poznanie Jaźni, umiejscowionej w Sercu, osiąga się Widżnanę czyli bezpośrednie urzeczywistnienie, i gdy pojęcie ciała jest zupełnie wykorzenione a pokój osiągnięty, to w tym stanie vrittis umysłu i intelektu są zniweczone. Ten stan to Samadhi.

5. A gdy prana i apana zostaną opanowane podczas Kumbhaka, ze wzrokiem stale skierowanym ku nasadzie nosa, tworząc Shanmukha Mudra z palców obu rąk, to umysł pogrąża się w dźwięk Pranava czyli OM.

6. Gdy nektar sączy się jak mleko z wymienia krowiego, zmysły poprzez wycofanie uciszają się i następuje Manonasha - unicestwienie umysłu. Jest to Yoga Samadhi.

7. Gdy pięć organów zmysłów poznania spoczywa wraz z umysłem a intelekt przestaje funkcjonować i uspokaja się, wtedy nazywają to Stanem Najwyższym.

8. Gdy wszystkie Sankalpy - pragnienia umysłu uspokajają się, i gdy umysł ani nie czuwa, ani nie śpi; gdy jest nieruchomy i spokojny jak kamień, wtedy osiąga się najwyższy stan brahmaniczny - Samadhi.

9. Gdy prana porusza się wewnątrz Sushumny, porzucając zarówno Idę jak i Pingalę - umysł się uspokaja. Doskonały stan spokoju umysłu to brahmaniczny stan Samadhi zwany Manomani.

10. Dżiwanmukta osiąga Sarupamanonasha, która pozostawia lekki ślad ego. Lecz dla Videhamukta następuje całkowite zniweczenie ego, snu i wszystkich przekroczeń (grzechów, ewent. błędów poznawczych). Osiąga on Arupamanonasha.

11. Gdy Czitta czyli umysł jest wyzwolony od wszystkich iskrzących się pragnien ; gdy jest on zniweczony, powstaje spokojny stan umysłu podobny do głębokiego snu - Sushupti i jog czuwa w tym stanie.

12. Stan ten nie jest ani zwyczajnym czuwaniem, ani zwyczajnym snem z powodu nieobecności Sankalpy czyli pragnienia. Nie jest również Sushupti czyli sen, gdyż nie ma w nim bezładu czyli inercji.

13. Poznanie Sattwy czyli Brahmana, który jest jak ogień wypalający wszelką trawę Vasan - żądz, oznaczone jest słowem Samadhi, gdyż nie jest to stan bezwładu lub samej ciszy.

14. Samadhi oznacza zupełne wykorzenienie vrittis, wywołane zniweczeniem myśli przez stworzenie Brahmakara Vritti, czyli medytacji o Brahmanie.

15. Gdy prądy Raga Dwesha osiągają stopien dzięki poznaniu, że życie jest Brahmą, trwałość i ugruntowanie w wiedzy Brahmana wzmacnia się poprzez praktykę poznawania i beznamiętność, a stan ten - Nishtha znany jest jako Samadhi.

16. Jestem Nawyższym Brahmanem, Ja Sam Jestem Brahmanem - gdy ta jedna myśl, po zniweczeniu wszystkich innych, pozostaje - nazywane jest to Samadhi.

17. Powstanie świadomości, iż Dżiwatma i Paramatma są identyczne oraz całkowite zapomnienie o medytacji - Triputi, nazywa się Samadhi.

18. O Mądry Człowieku! Mędrcy rozumieli Samadhi jako stan najwyższej mądrości czyli czystej świadomości, osiągniętej przez samoopanowanie nasyconej Czitty, wskazującej drogę do poznania Brahmana.

19. Stan umysłu uwolnionego od zmiennych myśli, wolny od egoizmu, nie postępujący za tokiem par przeciwieństw - zimna i gorąca, przyjemności i bólu - to Samadhi. Trwałe położenie Rdzenia - Mereudanta zaznacza się również tylko w Samadhi.

20. Stan zrównoważenia umysłu, wyzwolony od wszelkiej tęsknoty i potrzeby zmysłowego używania, wolny od myśli o tym używaniu; wyzwolony od myśli posiadania i rezygnacji - to stan Samadhi.

21. Zanurzenie umysłu w Atmanie jak soli w wodzie nazywa się Samadhi.

22. Zniweczenie wszelkich Sankalp i poznanie tożsamości Dżiwy i Brahmana bez najmniejszej różnicy - to Samadhi.

23. Uwolnienie się od vrittis, uwolnienie umysłu i intelektu, wyzwolenie się od rozpadu wszelkich zmian - to stan Samadhi.

24. Stały przypływ Brahmakara Vritti, uwolnienie się od egoizmu, który twierdzi Jestem Ciałem, Jestem Umysłem itd., wywołane uprawianiem medytacji - nazywa się Samprajnata Samadhi.

25. Samadhi, w którym dokonuje się rozpad wszystkich Vasan czyli vrittis umysłu, co prowadzi ku Najwyższej Szczęśliwości - nazywa się Asamprajnata Samadhi i jest tak cenny dla Jogów.

26. Odczuwając wszystkie przedmioty, składające się z formy i nazwy, w stanie bezpośredniego urzeczywistnienia błogości Atmana - umysł ustala się jak płomień w pozbawionym wiatru miejscu. Jest to Nirvikalpa Samadhi.

27. Światło świadomości, zapalone przez stały napływ Antarmukha Vritti - utrwalenie umysłu w Atmanie - to Samadhi uprawiane przez mędrców. W tym stanie wszystkie pragnienia, same z siebie, odpadają.

28. Samadhi jest to rzeczywisty stan bezpośredniej realizacji Najwyższej Jaźni, która jest samą pomyślnością, wszystko przenika, przepaja i wypełnia górne, średnie i dolne przestrzenie.

Samadhi to połączenie się z Brahmanem.

Jeśli podłoże Antahkarany nie jest dobrze przygotowane; jeśli nie ma Czitta-Suddhi - czystości serca, to nawet Oshwara, nawet tysiąc Siankar lub Krishnów nie może nic uczynić w tej materii. Bądź tego pewny. Przez Ashtavakara w mgnieniu oka urzeczywistnił się Radża Dżanaka. Ardżuna dokonał Samourzeczywistnienia na polu walki w przeciągu półtorej godziny.

W tej Kali Yuga nie potrzebujecie czynić tak wiele Tapas, jak to niegdyś czynili ludzie. Ongiś ludzie stali na jednej nodze przez kilka lat, byli dla siebie bardzo surowi, jak poświadczają o tym Mahabharata i inne księgi religijne. Iśwara obdarowywał swoja łaską ludzi tamtych czasów dzięki ubóstwu fizycznemu i krótkotrwałemu życiu. W naszych czasach dzięki Tapas i medytacji można dojść do Samourzeczywistnienia bardzo szybko, jeśli praktykę traktuje się poważnie i szczerze, a ponadto jest się czujnym. Jeśli chcesz odjechać pociągiem o 4-tej rano, jesteś czujny, przezorny i żwawy. Pakunki swe układasz w nocy, również w nocy przygotowujesz słodycze i coś do zjedzenia. Nastawiasz budzik, by wstać o 3-ciej rano. Tak samo postępujesz w wielu innych przypadkach. Jeślibyś okazał 1/10 tej czujności, szczerości i zręczności również w życiu duchowym, mógłbyś w przeciągu 6.miesięcy dojść do Samadhi. Nikt na ziemi ani na niebie nie może ci przeszkodzić w osiągnięciu tego.

Skupiając swój umysł Jog powinien wycofać się do górskiej pieczary, do świątyni lub w jakieś odosobnione miejsce. Nie powinien się łączyć z czymkolwiek ani umysłowo, ani w mowie lub działaniu, ponieważ nagromadzenie i związek z rzeczami są dla Joga beznadziejne. Powinien wobec wszystkiego uprawiać obojętność. Powinien regularnie stosować dietę. Światowy zysk nie powinien wywoływać u niego przyjemności, a strata nie powinna wywoływać zmartwienia. Musi patrzeć spokojnym okiem zarówno na tego, który go krytykuje i gani, jak i na tego, który mu się kłania. Nie powinien rozmyślać o tym, czy się komuś zdarzyło dobro lub zło. W razie jakiejś korzyści nie powinien się radować, ani smucić, gdy go dosięgnie strata. Powinien traktować wszystkie istoty równo i pozostawać jak powietrze - nie przywiązany do niczego.

Kto w ten sposób utrzymuje swój umysł w zdrowiu, pracuje dla innych, utrzymuje swoją postawę względem wszystkiego i wszystkich i żyje przez sześć miesięcy regularnym, zdyscyplinowanym życiem, może urzeczywistnić Brahmana i osiągnąć stan Brahmy - Nirvikalpa Samadhi.

Bądźcie odważni, Przyjaciele! Napotkacie różne przeszkody, gdy zechcecie opanować umysł i wejść w Samadhi.

Laya czyli brak aktywności umysłowej to stan podobny do głębokiego snu. Jest to źródło zarówno zła jak i namiętności. Obudź umysł w Layi. Nawet, gdy zwyciężyłeś Layę i roztargnienie przez często powtarzaną praktykę - przez Vairagyę i Dżnanabhyas czyli Brahma Cintan, to jednak umysł nie chce wejść w stan doskonałej równowagi, pogody i jasności ducha. Znajdzie się on w stanie pośrednim. Nie jest on jeszcze uwolniony od Raga czyli przywiązania, które jest zalążkiem całej jego aktywności w kierunku przedmiotów zewnętrznych. Istnieje jeszcze czyhająca namiętność czyli ukryta Vasana - Kashaya. Będziesz musiał ciągle i wciąż od nowa powstrzymywać umysł przez Vicharę i rygorystycznie uprawiać medytację i ćwiczenie Samprajnata czyli Savikalpa Samadhi. W końcu musisz spocząć w Asamprajnata czyli w Samadhi bez zalążka czyli Nirbija Samadhi.

Jeśli nie jesteś w stanie praktykować medytacji, to nie możesz wejść w Samadhi. Nie możesz uprawiać głębokiej medytacji, jeśli nie możesz ustalić swojego umysłu czyli skoncentrować się. Nie możesz właściwie się koncentrować, jeśli nie możesz uprawiać Pratyahary czyli całkowitego wycofania zmysłów od przedmiotów. Nie możesz praktykować w całości Pratyahary, jeśli nie osiągnąłeś panowania nad Asanami i Praną w Pranayamie i nie jesteś ugruntowany w Yamie i Niyamie, które są podstawą Yogi.

Kandydat, pragnący osiągnąć Samadhi, powinien posiadać cierpliwość ptaka Tittibh, który próbuje opróżnić ocean swym dzióbkiem. Jeśli kandydat raz poweźmie trwałe postanowienie, wola Boska przychodzi mu na pomoc. W prawym działaniu pomoc przychodzi niezmiennie od wszystkich istot. Kto obdarzony jest samoopanowaniem, odwagą, dzielnością, hartem duszy, cierpliwością i wytrwałością, siłą i zręcznością - może dokonać wszystkiego. Nigdy nie powinniście rezygnować z prób, nawet jeśli stajecie wobec spiętrzonych trudności.

Ilekroć gnębią cię pożądania, staraj się osiągnąć Vairagyę spoglądając na błędy życia zmysłowego. Uprawiaj beznamiętność i obojętność względem zmysłowych przyjemności. Pomyśl, że użycie sprowadza ból i troski, a wszystko jest znikome. Ciągle wycofuj umysł od przedmiotów zewnętrznych i utwierdzaj go na Nieśmiertelnej Jaźni, czyli na Wizerunku Pana. A gdy umysł osiągnie stan równowagi, uwolni się od roztargnienia i Mayi - nie zakłócaj jego spokoju.

Musisz odzwyczaić umysł od przyjemności Savikalpa Samadhi, która nazywa się Rasaswada. Przeszkoda ta nie pozwala kandydatowi w osiągnięciu Nirvikalpa Samadhi. Niektórzy uczniowie doświadczają fałszywego zadowolenia i po osiągnięciu tej szczęśliwości zaprzestają Sadhany, nie próbując osiągnąć Nirvikalpa Samadhi.

Gdy wytwarza się pięcioraka właściwość Yogi, powstająca z ziemi, wody, ognia, powietrza i eteru, wtedy Jog jest obdarzony silnym ciałem, stworzonym przez ogień Jogi. Taki Jog nie ulegnie wpływowi choroby, starości lub śmierci.

Cecha każdego elementu np. zapachu ziemi, smaku wody, dźwięku eteru, kształtu ognia, dotyku powietrza jest Jogaguną. Utwierdzając umysł na szczycie nosa Jog odczuwa nadzmysłowy boski zapach - Divaya Gandha. Utwierdzając umysł na końcu języka doświadcza boskiego smaku, utwierdzając go na podniebieniu doświadcza boskiej barwy, a na środku języka boskiego dotyku i dźwięku. Dzięki tym boskim doświadczeniom umysł jest zrównoważony, ponieważ nie pociągają go zewnętrzne przedmioty.

Przez uprawianie Pranayamy, koncentracji i jogowych Kriya - Jog otrzymuje niesłychanie wytrzymałe ciało - Vajrakaya. Może je zatrzymać tak długo jak zechce. Jog Changdev utrzymywał swoje ciało przez 1400 lat.

1. Prathamakalpika - początkujący. Światło się już pokazuje. Nie osiągnął on jeszcze żadnych Siddhi. Właśnie praktykuje Savitarka Samadhi.

2. Madhu Bhumika - wszedł on w Nirvikalpa Samadhi i osiągnął Prajna - intuicję. To stadium nazywa się również Madhumati, ponieważ obdarza poznaniem, dającym takie zadowolenie jak słodycz kochania.

3. Praja-Jyotis Jogi - osiągnął on panowanie nad żywiołami i zmysłami. Takiego Joga nie mogą poruszyć ani skusić prośby nawet niebiańskich istot. Osiągnął on Madhu-Praktika.

4. Atikranta Bhavanija - ten Jog osiągnął Bhumiki - stany Vishoka i Samskara-Mesha. Osiągnął Kaivalyę czyli pełne Wyzwolenie.

Siddhi są prawdziwą przeszkodą na drodze do mądrości czyli osiągnięcia Samourzeczywistnienia. Wstrzymują one i utrudniają kandydatowi jego marsz do celu. Nie dają one doskonałej obojętności i oderwania się. Oto przyczyna, dla której Mahariszi Patandżali nieustannie powtarza, że uczeń Yogi powinien zniweczyć pragnienia osiągnięcia Siddhis. Jeśli dąży do nich, zostanie wciągnięty w labirynt myśli i będzie miał poważne trudności, aby wyjść z tej plątaniny. Nadużyje mocy i czeka go beznadziejny upadek.

Rośnij w czystość i siłę!

Soma - w sanskrycie oznacza Księżyc. Picie nektaru, pochodzącego z Księżyca, nazywa się Soama-Pana. Sok Somy, czyli wypływający nektar, mieści się u nasady podniebienia. Podczas ćwiczeń wytwarzają się soki i doznaje się różnych wrażen . Najpierw doświadcza się smaku słonego, potem alkalicznego, następnie gorzkiego, a w końcu cierpkiego ściągającego. Ćwicząc nadal odczuwacie smak masła, mleka, twarogu, miodu, soku palmowego, a w końcu nektaru. Tego ostatniego smaku nie da się wyrazić słowami, albowiem nie można go z niczym na świecie porównać. Przeto nazywa się go nektarem.

Smak nektaru odczuwa się trzymając język u nasady podniebienia miękkiego. Aby uzyskać jak największe przysporzenie należy wydłużać język ssąc go codziennie. Następnie należy go zgiąć i trzymać u nasady podniebienia ze skoncentrowanym umysłem i wstrzymanym oddechem. Nazywa się to Nabbo Mudra. Gdy język wchodzi w otwór podniebienia, w ciele tworzy się ogromne ciepło. Rezultatem tego jest wpływ strumienia ambrozji u nasady podniebienia. Płyn ten nazywany jest również Amara Varuni.

W Hathayogapradipika powiedziane jest o korzyściach picia płynu Somy: W ciele Joga, wypełnionym nektarem codziennie spływającym z Księżyca, położonego u nasady podniebienia, nigdy nie zadziała nawet trucizna węża Takshaka. Jak ogień, który nie gaśnie, dopóki jest drewno, a światło lampy dopóki jest oliwa i knot, tak długo Dżiwa pozostaje w ciele, dopóki ożywiają je promienie Księżyca".

Jog, który ze zwróconą w górę twarzą lub przez uprawianie Viparita Karani Mudra, zamykając otwór podniebienia wygiętym w tył językiem medytuje nad Kundalini Shakti i pije nektar księżycowy, spływający z głowy do 16-płatkowego lotosu położonego w gardle Vishuddha Chakra, wyzwala się ze wszystkich chorób, żyje długo w pięknym i giętkim, jak włókna lotosowej łodygi, ciele.

Księżyc mieści się u nasady podniebienia. Słońce, położone w pępku, wysusza nektar spływający z Księżyca. Aby do tego nie dopuścić stosuje się Viparita Karani Mudra.

Viparita Karani Mudra jest podobne do Sarvangasana. Różnica między nimi polega na tym, że przy Sarvangasana broda jest przyciśnięta do piersi, a ciało od karku dalej jest wyprostowane, natomiast przy Viparita Karani Mudra nie ma nacisku na kark.

Umieść głowę na ziemi i unieś nogi. Trzymaj ręce rozpostarte na podłodze i pozostań w spokoju. Pozycja ta nazywa się Viparita Karani - to ona zapobiega wysychaniu nektaru w splocie słonecznym.

Zarówno Nabbo jak i Viparita Karani łatwo jest ćwiczyć. Viparita Karani nie należy praktykować wieczorem.

Agnimandal - dziedzina ognia jest poniżej pępka.

Suryamandal - obszar Słońca jest w sercu i wokół niego.

Chandramandal  - sfera Księżyca jest w głowie i wokół niej

Amrita czyli nektar wylewa się w wielkich ilościach z Chandramandal mózgu Joga. Jog asymiluje go w swym organizmie i żyje bez pobierania innego pożywienia i napoju. Ogien Amigdal w pępku spala nektar spływający z Chandramandal w głowie. Uprawianie Sarvangasana i Viparita Karani Mudra sprawia, że nektar odżywia cały organizm. Osiąga się przez to długie życie. Agnimandal jest teraz zwrócony w górę. Ogień nie może pochłonąć nektaru.

Umysł człowieka światowego z niskimi pragnieniami i namiętnościami porusza czakramy Muladhary i Swadisthany czyli ośrodki położone w pobliżu odbytnicy względnie organów rozrodczych.

Jeśli intelekt się oczyści, umysł wznosi się do czakramu Manipura czyli ośrodka w pępku i doświadcza pewnej mocy i radości.

Jeśli umysł oczyszcza się nadal, to wznosi się do czakramu Anahata czyli ośrodka serca, doznając błogości i wizualizując jaśniejący kształt Istha Devadatta czyli bóstwa opiekun czego.

Gdy umysł doskonale się oczyści, a medytacja i pobożność przybiorą na mocy i głębokości, umysł wznosi się do czakramu Vishudda czyli ośrodka w studzience gardła i doświadcza coraz więcej sił i szczęśliwości. Jednak, jeśli nawet osiągnął on to centrum, istnieje dlan możliwość zejścia w dół do niższych ośrodków.

Jog, osiągając duchowe centrum mózgu Sahasrara czyli Tysiąclistny Lotos, dochodzi do Nirvikalpa Samadhi czyli staje się jednością z Brahmanem - Jedynym Bez Wtórego. Kundalini łączy się z Shiwą.

Jog może zejść do Vishudda Chakra, by dać wskazówki uczniom i uczynić dobro drugim - Lokasangraha.

Jog staje się panem wszystkich sił przyrody i może je używać wedle swej woli. Całkowicie opanował on żywioły.

Jog widzi bezpośrednio swym okiem wewnętrznym Samskary swoich uczniów, zna ich słabości i wady. Przepisuje on właściwy rodzaj Sadhany dla ich szybkiego wykorzenienia. Dżnani również może to uczynić. Cokolwiek Jog może uczynić przez Samyamę, to samo może uczynić Dżnani przez moc Sat-Sankalpa.

Okazywanie Siddhis nie jest miarą czyjeś duchowej wielkości. Kto uzewnętrznia swe Siddhis dla celów samolubnych jest tylko człowiekiem świata zewnętrznego. Wkrótce doczeka się swego upadku. Czasem Jog może swemu uczniowi okazać cud w celu przekonania go o istnieniu zjawisk nadzymysłowych i jako zachętę do praktyki duchowej.

Znakomity Purna Jog posiada osiem potężnych mocy psychicznych zwanych Siddhis: Anima, Mahima, Laghima, Garima, Prapti, Prakamja, Vashitvam, Ishitvam.

1. Anima - Jog może stać się tak małym i drobnym jak tylko zechce.

2. Mahima - Jog może stać się tak wielki jak tylko mu się podoba. Ciało jego może przybrać ogromną objętość, może nawet wypełnić cały Wszechświat. Może przybrać Virat-Swarup.

3. Laghima - ciało Joga może stać się tak lekkie jak puch lub piórko. Vayustambhan osiąga się poprzez tę Siddhi. W Dżalastambhan również ćwiczy się w małym stopniu tę moc. Ciało staje się lekkie poprzez Plavini Pranayamę. Jog zmniejsza swoją specjalną siłę grawitacyjną połykając wielkie hausty powietrza. Jog przy pomocy tej Siddhi podróżuje po niebie z ogromną szybkością.

4. Garima - Jog nabywa specyficznej umiejętności grawitacyjnej. Poprzez połykanie powietrza może on uczynić swoje ciało ciężkim jak góra.

5. Pranti - Jog, stojąc na ziemi, może dotykać najwyższych rzeczy; może dosięgnąć Słońca, Księżyca, Nieba. Dzięki tej Siddhi otrzymuje upragnione przedmioty i nadnaturalne moce. Nabywa mocy przepowiadania przyszłych zdarzeń, jasnowidzenia, jasnosłyszenia, telepatii, czytania myśli, itp. Umie leczyć wszystkie choroby.

6. Prakamya - Jog może zanurzyć się całkowicie w w wodzie i wyjść z niej kiedy zechce. Ostatnio Trilinga Swami z Benaresu przebywał 6 miesięcy pod wodami Gangesu. Jog może się uczynić niewidzialnym; niektórzy widzą w tym moc wchodzenia w czyjeś ciało zwaną Prakaya Pravesha. Jest to również umiejętność utrzymywania młodzieńczego wyglądu przez dowolną ilość lat.

8. Ishitvam - Jog osiąga moce boskie. Posiadający tę moc może zmarłego powołać do życia.

Powszechnie uznany za największego mistrza hatha i radża jogi dwudziestego stulecia. Ośrodek Shivanandy w Rishikes, w Himalajach u źródeł Gangesu, zwany Leśnym Uniwersytetem Vedanta Yoga, uważany jest za najlepszą uczelnię jogi. W ośrodku tym wykształcenie otrzymali uczniowie i sukcesorzy Sivanandy - Swami Chidananda, Baba Sita Ram Das Onkarnath, Swami Vishnudevananda, którzy po śmierci mistrza poprowadzili założone przez niego Divine Life Society.

Autor znakomitych podręczników z teorii i praktyki jogi, m.in. Kundalini Yoga, Sadhana, Samadhi.

Uniwersytet Shivanandy był i jest nadal odwiedzany przez wielu przybyszów z całego świata, szczególnie lekarzy, praktyków jogi, instruktorów i mistrzów. W uczelni przekazywana jest wiedza o anatomii człowieka, o praktycznych ćwiczeniach jogi ukierunkowanych na całkowite opanowanie ciała i umysłu, o technikach sakralnej sztuki Kundalini Yoga.