Samadhi Bhakti-Yoga

W Bhakti-Yoga nie pojawia się najsłabszy nawet odcień pychy i samoutwierdzenia. Bhakta bez zastrzeżen , całkowicie oddaje się Bogu. Poddaje się on całkowicie Panu i otrzymuje jego łaskę.

Łaska jest potężną mocą duchową. Przemienia ona całą naturę Bhakty. Wlewa w niego natchnienie i boskie życie.

Samowyrzeczenie sprawia, że Bhakta odczuwa realność bożej łaski i gotowość zsyłania mu zawsze pomocy. Natura Bhakty zostaje zenergetyzowana i odmłodzona dzięki tej łasce. Istota Bhakty staje się odpowiednio ukształtowana dla boskiego urzeczywistnienia i odtąd służy jako boskie narzędzie.

Istnieje dziewięć rodzajów praktyki czyli stopni w Bhakti-Yoga:

Sravan - słyszenie Jego Lilas.

Kirtan - śpiewanie Jego Imion.

Smaran - pozdrawianie Go i pokłony.

Padasevan - służba u Jego stóp.

Archan - wien czenie Go kwiatami.

Vandan - błaganie Go na klęczkach i zdanie się na łaskę.

Dasya - służebnictwo Bhav.

Sakhya - przyjaźn z Nim.

Atmanidevan - samooddanie się czyli Saranagati.

Osiem stopni w praktyce Bhakti-Yoga to:

podziw - wiara - oddanie - upodobanie w Imieniu Pana - nabożność - przywiązanie do Pana - stałość - Maha Bhava czyli Premamaya czyli Para Prem.

Cztery poziomy Bhakti-Yoga to:

podziw - oddanie - cześć - wchłanianie.

Cztery rodzaje Mukti w Bhakti-Yoga to:

Salekya - Kamoepya - Sarupya - Sayuyja.

Oddanie przyciąga łaskę. Łaska czyni oddanie całkowitym. Łaska usuwa wszystkie przeszkody, pozwala ominąć wszelkie pułapki i zasadzki na drodze duchowej.

Bhakta otrzymuje Samadhi Bhav i Maha Bhav. Cieszy się ciepłym uściskiem Boga. Osiąga Boską Aishvaryę. Całe duchowe bogactwo Pana do niego należy. Jest obdarzony boskim wzrokiem czyli posiada Divya Chakshus. Posiada również Divya - Jaśniejące Ciało Subtelne oraz Divya - Boskie Zmysły.

Bhakta nie chce całkowicie zanurzyć się w Panu. Pragnie pozostać przed obliczem Jego i smakować boski miód Premy. Zanurzenie w Panu przychodzi nan chwilowo na początku dzięki intensywności miłości, choć nie pragnie on tego. Osiąga podobien stwo do Boga. Z początku jest obrazem Pana, z czasem staje się Sayuyja czyli Jednością.

Samadhi w Radża-Yoga

W Radża-Yoga istnieją dwa rodzaje Samadhi, mianowicie Samprajnata Samadhi i Asamprajnata Samadhi.

W Samprajnata zalążki sanskar nie są zniszczone. W Asamprajnata sanskary są zupełnie spalone i unicestwione. Z tego powodu Samprajnata Samadhi nazywa się również Sabija Samadhi czyli z zalążkami, zaś Asamprajnata Samadhi nazywa się również Nirbija Samadhi czyli bez zalążków sanskar.

Samprajnata Samadhi prowadzi do Asamprajnata Samadhi.

Samprajnata Samadhi znane jest również pod nazwą Savikapla Samadhi. Ten rodzaj Samadhi daje całkowitą wiedzę o obiekcie kontemplacji. Umysł, w nieprzerwanym strumieniu skupienia oraz usuwając z pola widzenia wszystkie inne obiekty, przybiera naturę obiektu kontemplacji i staje się jednością z nim. Jog w tym rodzaju Samadhi osiąga całą moc panowania nad naturą.

Istnieją cztery rodzaje Samprajnata Samadhi: Savitarka - Savichara - Saananda - Asmita Samadhi. Wszystkie te rodzaje Samadhi powstają na skutek tego, że coś obejmują, coś zawierają. Razem tworzą grupę Alambana czyli wywoływane są poprzez dowodzenie lub zapytanie. Dają one intensywną radość. Grupa Alambana nie stanowi najlepszych i najsubtelniejszych form Samadhi. Pod ich osłoną kryją się ciężkie lub subtelne pierwiatki natury i organów zmysłowych. Formy Alambana obdarzają bezpośrednim poznaniem pierwiatków, obiektów i narzędzi wiedzy oraz pewnym stopniem wolności.

Formy Alambana pojawiają się na wstępującej drodze rozwoju. Początkowo kontempluje się nad formą grubą. Następnie można przejść do abstrakcji, czyli kontemplować obiekty subtelne oraz idee. Umysł stopniowo się dyscyplinuje i osiąga sprawność kontemplacyjną. Nie może on od razu wejść w Asamprajnata Samadhi. Z tego powodu Patan dźali Mahariszi nakazywał ćwiczyć różne formy niższych rodzajów Samadhi. Jeśli umysł jest zbyt przywiązany do przedmiotów materii ciężkiej, to nie ma możliwości skupiania jego uwagi na obiektach subtelniejszych. W praktyce Yogi obowiązuje wstępowanie ustopniowane. Na każdym szczeblu należy ostrożnie stawiać swoje kroki. Należy sukcesywnie przejść wszystkie stadia, zanim osiągnie się Nirvikalpa - Asamprajnata Samadhi. Jog Bharashtas, który w poprzednich wcieleniach przeszedł wstępne stadia, może dzięki łasce Pana osiągnąć najwyższe stopnie na samym początku wcielenia. Jeśli uczen Yogi osiągnął stadium wyższe, nie potrzebuje on wracać do niższych.

Wszystkie formy Samprajnata Samadhi są Saalambana Yoga czyli z oparciem oraz Sabija Yoga czyli z zalążkiem sanskar. Tacy jogowie zażywają pewnego stopnia wolności.

Dharma Megha w Radża-Yoga oznacza Chmurę Cnoty. Jak rzęsisty deszcz spada z chmur, tak również ta Dharma Megha Samadhi rzęsiście spada na joga wszechwiedzą i wszystkimi rodzajami Siddhis czyli Mocami. Dlatego to Samadhi nazywa się Ulewą lub Chmurą Cnoty czyli Dharma Megha. Jego raduje się rozszerzoną wizją Boga.

Samprajnata Samadhi zawiera trzy Bhumikas czyli Stadia: Ritambhara - Prajnaloka - Prasannavahita.

W Ritambhara treścią umysłowych vrrti jest Sat-Chit-Ananda. Jest w tym Samadhi jeszcze oddzielny poznający. Osiągnięta zostaje Yathartha Dżnana czyli istotna wiedza czyli mądrość.

W Prajnaloka zanika wszelki rodzaj Avarana czyli Zasłony.

W Prasannavahita pojawia się stan Pokoju, w którym umysł pozbawiony jest wszelkich modyfikacji.

Savitarka i Nirvitarka Samadhi

Savitarka Samadhi to Samadhi z rozumowaniem. Jest to powierzchowna próba ujmowania poprzez umysł jakiegoś obiektu poznania. W tym Samadhi następuje przemieszanie dźwięku czyli Sabda, znaczenia czyli Artha i wiedzy czyli Dżnana.

Uczen może obrać sobie ciało Virat czyli Boga Vishnu z czterema rękami lub Krisznę z fletem w ręce, albo jakiś inny obiekt jako obiekt kontemplacji. Otrzyma bezpośrednie spostrzeżenia odnośnie wszystkich rysów, zalet, wad czyli Gunas i Deshas tego obiektu. Osiągnie całkowitą wiedzę o obiekcie, posiądzie wszystkie niewidzialne rasa obiektu. Osiągnie to dzięki Savitarka Samadhi. Uczen powinien stale kontemplować dany obiekt, oddzielając go od innych obiektów.

Możliwa jest również kontemplacja nad grubymi pierwiastkami rzeczywistości. Dzięki intensywnej kontemplacji jog otrzymuje nad nimi władzę, a one odkrywają przed nim swoją naturę i moc.

Tak jak początkujący łucznik stawia sobie za cel wielkie przedmioty, a dopiero później mniejsze, tak samo początkujący jog koncentruje się na wielkich obiektach takich jak Maha Bhuta, bądź czteroręki Bóg Hari, a dopiero następnie skupisa swoja uwagę na obiektach subtelniejszych. W ten sposób ujmowanie obiektu przez umysł staje się coraz subtelniejsze. Jog, dzieki mocy swej kontemplacji, bezpośrednio postrzega ciało Boga Vishnu, żyjącego w Vaikuntha, choć sam pozostaje w wielkiej odległości od Boga.

W Savitarka Samadhi ćwiczy się koncentrację na wielkich obiektach i ich właściwościach oraz ich związkach z czasem i przestrzenią. Jest to gruba forma Samadhi.

Jeśli jog kontempluje zasady-elementy postrzegane poza czasem i przestrzenią, to osiąga Nirvitarka Samadhi bez kwestionowania, rozumowania i udowadniania. Jest to subtelniejsza forma Samadhi.

W Savitarka Samadhi ma miejsce Vikalpa czyli wyobrażeniowe pojęcie słowa - śabda obiektu - artha i idei - jneya. Takowe zjawisko nie występuje w Nirvitarka Samadhi.

W rozumieniu słowa, np. "krowa" mają miejsce trzy czynniki: 1. krowa - słowo, 2.krowa - obiekt, 3. krowa - idea w umyśle. Jeśli poznający postrzega te trzy czynniki jako jedno i to samo, występuje zjawisko Vikalpa, czyli wyobrażeniowe pojęcie słowa-obiektu-idei.

SWAMI SIVANANDA (1887 ? 1963)

Himalajski mistrz jogi urodził się 8 września 1887r. o godz. 4.53 w Pattamadai, Indie.

Powszechnie uznany za największego mistrza hatha i radża jogi dwudziestego stulecia. Ośrodek Sivanandy w Rishikes, w Himalajach u źródeł Gangesu, zwany Leśnym Uniwersytetem Vedanta Yoga, uważany jest za najlepszą uczelnię jogi. W ośrodku tym wykształcenie otrzymali uczniowie i sukcesorzy Sivanandy ? Swami Chidananda, Baba Sita Ram Das Onkarnath, Swami Vishnudevananda, którzy po śmierci mistrza poprowadzili założone przez niego Divine Life Society.

Z wykształcenia lekarz medycyny. Jego mistrzem jogi był Swami Viswananda. W 1924r. został przyjęty do Zakonu Sanyasinów, jogów całkowicie poświęcających się praktyce duchowej.

W 1936r. założył Stowarzyszenie Boskiego Życia ? znane na Zachodzie pod nazwą Divine Life Society.

Autor znakomitych podręczników z teorii i praktyki jogi, m.in. Kundalini Yoga, Sadhana, Samadhi.

Uniwersytet Sivanandy był i jest nadal odwiedzany przez wielu przybyszów z całego świata, szczególnie lekarzy, praktyków jogi, instruktorów i mistrzów. W uczelni przekazywana jest wiedza o anatomii człowieka, o praktycznych ćwiczeniach jogi ukierunkowanych na całkowite opanowanie ciała i umysłu, o technikach sakralnej sztuki Kundalini Yoga.

Tekst Sivanandy Samadhi jest przekazem wiedzy o najwyższych osiągnięciach praktyki jogicznej. Publikować będziemy sukcesywnie polską edycję tego tekstu.

oprac. tekstu polskiego Leon Zawadzki

www.logonia.org