Co to jest Samadhi

Samadhi to Boskie Doznanie, poza zasięgiem mowy i myśli. Nie istnieją słowa ani środki, które mogłyby wyrazić to doznanie. Stan Samadhi jest całkowitym szczęściem, radością i pokojem. Wszelka aktywność umysłowa ustaje. Nie ma różnicy pomiędzy podmiotem a przedmiotem.

Tylko w Samadhi można poznać Nieznane, zobaczyć Niewidzialne i dosięgnąć Niedostępnego. Ogólna suma całej wiedzy trzech światów, całej nauki jest tylko łupiną, gdy się ją porówna z Nieskończoną Wiedzą mędrca, który osiągnął wysoki stan Samadhi.

Samadhi nie jest kamiennym, bezwładnym stanem, jak sobie niektórzy wyobrażają. Samadhi oznacza stan, gdy umysł jest całkowicie pochłonięty medytacją. W Samadhi urzeczywistnia się jedność Dżiwatmy i Paramatmy. W Samadhi przekroczone zostają granice doświadczalnego bytu i osiąga się bogactwo życia wewnętrznego. W Samadhi umysł utożsamia się z obiektem medytacji. Regularne czytywanie ksiąg religijnych jest samo w sobie rodzajem Savikalpa Samadhi. Uczeń nie powinien siedzieć bezczynnie i spodziewać się cudu ze strony Guru, aby ten pchnął go w Samadhi.

Nie ma ani medytacji, ani Samadhi, gdy się urzeczywistni Najwyższą Jaźń.

W pozytywnej medytacji Samadhi Dżnani widzi wewnątrz siebie świat jako ruch idei. Jog, który doznał czystej Nirvikalpa Samadhi, przekroczył próg narodzin i śmierci.

Stan kosmicznej świadomości jest nie do opisania. Wywołuje on cześć, najwyższą radość i czystą szczęśliwość. Wyższym od niego jest stan świadomości absolutnej, w którym widz-widzenie-rzecz widziana, bądź poznający-poznawane-poznanie, czyli przedmiot i podmiot stają się jednością.

W świadomości kosmicznej istnieje jeszcze widzący i rzecz, którą się widzi, czyli podmiot i przedmiot.

Jog czuje, że jedno życie napełnia Wszechświat, który jest żywy, wibrujący i rozumny. Wie, że nie istnieje coś takiego, jak ślepa siła lub nieożywiona materia. Otrzymuje Niebiańskie Oko i doświadcza szczęścia, które nie poddaje się opisowi i zwykłemu zrozumieniu. Zaiste odczuwa, że wszystko jest tylko nim samym, a węże, skorpiony, tygrysy są taką samą jego częścią, jak własne oczy, nos, ręce i nogi. Staje się jednością z eterem, kwiatem, słońcem, oceanem i niebem. Odczuwa eliksir życia, płynący w jego żyłach nektar nieśmiertelności. Czuje, że cały Wszechświat jest skąpany w morzu wypełniającej go miłości.

 Jada-Samadhi i Chaitanya-Samadhi

Samadhi można podzielić na dwa rodzaje: Jada i Chaitanya. Panuje powszechna opinia, że Samadhi oznacza siedzenie z kowpeen, w Padmasana, czyli pozycji lotusowej, z absolutnie kontrolowanym oddechem, w stanie absolutnej nadświadomości. Ludzie myślą zazwyczaj, że człowiek, który ugruntował się w Samadhi, nie powinien mieć świadomości swojego otoczenia i musi być absolutnie niewrażliwy, nie powinien reagować na zewnętrzne wrażenia nawet gdyby nóż przebił jego ciało. Samadhi takie rzeczywiście istnieje. Ten rodzaj Samadhi nazywa się Jada-Samadhi i jest osiągalny przez Hatha-Yoga-Kriya, poprzez ćwiczenia takie jak Kheczari Mudra, Kumbhaka-Pranayama bądź zawieszenie oddechu. Pobrana prana zostaje zawieszona w którymś z czakramów. W tym stanie człowiek jest praktycznie jakby nieżywy. Jest to coś w rodzaju długiego, głębokiego snu. Te stany Samadhi nie mają wartości. Sanskary i Vasany nie są w tym stanie wypalone. Podczas takiego Samadhi nie urzeczywistnia się stan doskonałej świadomości. Z takiego stanu Samadhi człowiek powraca jako ten sam, z tą samą wiązką starych Sanskar i Vasan. Nie ma on wiedzy nadintuicyjnej. Jest to rodzaj akrobatycznej sztuki i wewnętrznej gimnastyki. Takie Samadhi nie daje Mukti, czyli Wyzwolenia. Takie sztuczki oszukują laików.

Prawdziwe Samadhi jest czymś zupełnie innym. Daje ono wiedzę nadzmysłową. Ogień mądrości spala wszystkie wątpliwości, złudzenia oraz trzy węzły - Avidya, Kama, Karma. Spalają się wszystkie Sanskary i Vasany. Obdarza on całkowitą nieustraszonością i niewzruszonym stanem umysłu. Stan ten opisany jest szczegółowo w Pieśni Drugiej Bhagawadgity.

Stan prawdziwego Samadhi utrzymuje się nawet podczas pracy. Umysłu i ciała używa się jako doskonałego narzędzia w służbie Atmana, który ma swoją siedzibę w Sercu Wszechświata. Śri Siankara, Kriszna, Rama nie wychodzili ani na moment z tego stanu ugruntowanego w Brahmanie - Brahma Sthiti - nawet podczas działania. Radża Jonak korzystał z prawdziwego Samadhi nawet podczas rządzenia swym królestwem i nigdy ani na chwilę nie przestał widzieć Brahmana. Wystawiony na próbę powiedział: Nawet, gdyby cała Mithila spaliła się, nie ma dla mnie nic straconego. Mam niewyczerpane i nie podlegające zniszczeniu bogactwo Atmana.

Jog, który ugruntował się w Samadhi, zachowuje doskonałą równowagę umysłu i ciała i używa je w służbie ludzkości, z Atma Bhav. Jest on stale utwierdzony w Brahmanie. Jest zawsze w stanie Samadhi. Nie waha się i nie zachwieje w żadnych okolicznościach, co oznacza stan Vishepa. Stoi on jak opoka dzięki wiedzy swej Jaźni.

Samadhi, w które wchodzi się z zamkniętymi oczyma w górskich pieczarach i lasach, a które przerwane zostaje i zrujnowane podczas pracy, nie jest prawdziwym Samadhi.

Prawdziwe Samadhi powinno być utrzymywane zarówno w działaniu jak i w medytacji. Jest to autentyczna próba wewnętrznej mocy i realizacji. Jest to Chaitanya-Samadhi.

Światło w Sadhana-Samadhi